Czy ptaki boją się kobiet bardziej niż mężczyzn? Wyniki badań są zaskakujące!

Idziesz przez park, widzisz przepięknego sikorkę albo kosza, chcesz podejść bliżej, żeby zrobić zdjęcie... i cyk! Ptak wzbija się w powietrze, zanim w ogóle zdążysz mrugnąć.

Myślisz: „Pewnie za szybko podszedłem”. A co, jeśli powiem Ci, że to, kto idzie, ma większe znaczenie, niż Ci się wydaje?

Najnowsze badania przeprowadzone przez naukowców z pięciu europejskich krajów przyniosły wynik, który wprawił środowisko biologów w osłupienie: miejskie ptaki boją się kobiet bardziej niż mężczyzn.

O co w tym właściwie chodzi?

Naukowcy użyli pojęcia „dystansu wzlotu” (flight initiation distance). Brzmi mądrze, a w praktyce chodzi o proste pytanie: Jak blisko może podejść człowiek, zanim ptak uzna, że „dobra, koniec zabawy” i zacznie uciekać?

Badacze podeszli do różnych gatunków – od gołębi po sikory. Żeby wyniki były rzetelne, dobrali pary: mężczyznę i kobietę o podobnym wzroście i w podobnym ubraniu. Wynik? Średnio mężczyźni mogli podejść do ptaków o metr bliżej niż kobiety.

W skrócie: ptaki zostawiają kobietom znacznie większą „strefę komfortu”.

To nie przypadek – to reguła

To nie była anomalia dotycząca jednego gatunku. Naukowcy przyjrzeli się aż 37 różnym gatunkom, w tym wróblom i drozdom. Mechanizm był zawsze ten sam. Nieważne, czy badali bardzo odważnego gołębia, czy płochą sikorę – ptaki konsekwentnie dawały kobietom więcej przestrzeni.

Wielka zagadka: Dlaczego tak się dzieje?

I tu zaczynają się schody. Mimo twardych danych, naukowcy mają jeden ogromny problem: nie wiedzą, dlaczego tak jest.

Profesor Daniel Blumstein z UCLA przyznaje, że choć wyniki są niepodważalne, przyczyna pozostaje tajemnicą. Ptaki ewidentnie odróżniają płeć człowieka, ale nie mówią nam, na co dokładnie zwracają uwagę.

Naukowcy mają kilka teorii, ale żadna nie jest jeszcze potwierdzona:

• Zapach: Czy kobiety emitują inne feromony lub sygnały chemiczne, które ptaki wyczuwają?
• Sposób poruszania się: Może kobiety chodzą inaczej? Inny rytm kroków, inny sposób pracy ramion – dla ptaka może to wyglądać bardziej „groźnie”.
• Sylwetka: Może chodzi o sam kształt ciała, który ptaki kojarzą z konkretnym rodzajem ruchu?

Dlaczego to jest ważne?

Możesz pomyśleć: „No dobra, ptaki mają swoje fochy, co z tego?”. Dla nauki to jednak przełom.

Większość badań biologicznych zakłada, że obserwator (człowiek) jest „neutralnym tłem”. To błąd! To badanie udowadnia, że zwierzęta w naszych miastach to niesamowicie spostrzegawcze istoty. One cały czas skanują otoczenie i wyłapują subtelne sygnały, których my nawet nie rejestrujemy.

To badanie zmienia też sposób, w jaki prowadzimy naukę. Jeśli badaczka kobieta dostaje inne wyniki niż badacz mężczyzna, cały obraz zachowań zwierząt może być zupełnie inny, niż nam się wydawało!

Następnym razem, gdy pójdziesz na spacer do parku, spójrz na ptaki uważniej. One widzą znacznie więcej, niż Ty możesz przypuszczać.