Psychoaktywne substancje, które zmieniały świat

Muszę wam opowiedzieć o czymś, na co natknąłem się ostatnio i co nie daje mi spokoju od tamtej pory.

Chodzi o psychodeliki. Ale nie w taki sposób, jak moglibyście sobie wyobrażać — nie jakaś hipisowska bajka czy narkotyki z imprezy. Mówię o substancjach tak potężnych, że dosłownie kształtowały religie, wywoływały polowania na czarownice i sprawiały, że ludzie wierzyli, iż dotknęli oblicza Boga.

Mali ludzie z Yunnan

Zacznijmy od czegoś, co brzmi jak wzięte wprost z bajki.

W prowincji Yunnan w Chinach rośnie pewien grzyb — Lanmaoa asiatica — który pojawia się na lokalnych targach w sezonie (od czerwca do sierpnia). Ludzie go gotują, podają w restauracjach i pewnie chwalą się nim na blogach kulinarnych.

Jest jednak pewien szkopuł: jeśli nie przyrządzisz go porządnie? Możesz się pakować w całkiem nieźle przeżycie.

Szpitalne izby przyjęć w regionie leczą co roku setki przypadków osób, które zjadły ten grzyb na surowo lub niedogotowany. A wiecie co? Ponad 90% z nich raportuje halucynacje. Ale nie byle jakie halucynacje. Widzą małych ludzi. Elfy. Tańczące, skaczące, wchodzące z nimi w interakcję.

Jeden z badaczy badających to zjawisko opisał to jako autentyczne wrażenie, że wpadło się do Lilliputu.

A teraz najlepsze: to nie jest żadna starożytna mistyczna praktyka. Ludzie nie szukają tych wizji specjalnie. Po prostu... próbują zjeść smaczny obiad. Tripy mogą trwać od kilku godzin do kilku dni, co brzmi absolutnie przerażająco, jeśli chcecie mojej opinii. Nie, dziękuję.

Dobra wiadomość? Nie odnotowano zgonów i nie ma dowodów na trwałe uszkodzenia. Ale wyobraźcie sobie, jak tłumaczyć to szefowi. "Przepraszam, że nie było mnie trzy dni w pracy, spotykałem się z grzybowymi elfami."

Kiedy starożytne Egipcjanki rozmawiały z bogami

Jeśli grzybowo-elfia historia wydaje wam się szalona, poczekajcie, aż usłyszycie, czym zajmowały się niektóre starożytne Egipcjanki około 2000 lat temu.

Badacze niedawno przeanalizowali pozostałości ze starożytnych naczyń i znaleźli coś fascynującego. To nie były zwykłe kubki do picia — były to kubki rytualne, specjalnie zaprojektowane do łączenia się z boskością.

Napój? Mieszanka płynów ustrojowych (tak, wiem), alkoholu i związków psychoaktywnych, w tym harmaliny z nasion ruty syryjskiej oraz aporfiny z niebieskich lilii wodnych. Same naczynia były rzeźbione z wizerunkiem Besa — tego dziwacznego małego boga karła z lwim hełmem, który był basically starożytnym egipskim bogiem... radości, płodności i odpędzania złych duchów.

Kobiety, które piły ten eliksir, nie były kapłankami ani szlachciankami. Były zwykłymi kobietami szukającymi cudów. Może chciały zajść w ciążę. Może miały ryzykowne ciąże i potrzebowały boskiej interwencji. Niezależnie od powodów, zbierały się razem, piły ten specyfik z kubków z wizerunkiem Besa i szły spać, mając nadzieję na objawienia.

Wyobrażacie sobie tę scenę? Zgromadzenie kobiet, dzielących to intensywne psychodeliczne doświadczenie razem, wzmacniających więzi poprzez wspólne sny o boskości?

Jest w tym coś niemal pięknego, szczerze mówiąc. Długo przed terapią i nowoczesną medycyną te kobiety znalazły własny sposób na szukanie nadziei i uzdrawiania — i robiły to wspólnie. Ciągle myślę o tej więzi, o tej siostrzaństwie kobiet szukających cudów razem w ciemności.

Bufo: ropucha dająca Boga

A potem jest Bufo alvarius — ropucha pustynna z Sonory, występująca w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych.

Jej jad zawiera 5-MeO-DMT, co jest... "intensywne" to zdecydowanie za małe słowo. Użytkownicy opisują doświadczenia "całkowitego zlania się z Bogiem". Pełna dissolucja ego. Uczucia podziwu tak głębokie, że dosłownie rozbija twoje poczucie własnej tożsamości. Niektórzy mówią, że to kilka razy silniejsze niż zwykły DMT.

Ludzie kiedyś dosłownie lizali grzbiet tej ropuchy (bo apparently ludzie zawsze mieli wątpliwe instynkty). Ale metody ekstrakcji się rozwinęły i teraz jad przetwarza się w palną substancję.

A tutaj pojawia się moja opinia, i wiem, że może być kontrowersyjna: jest coś zarówno pięknego, jak i głęboko niepokojącego w tej substancji.

Z jednej strony, te doświadczenia ewidentnie oznaczają coś głębokiego dla ludzi. Raporty o "świadomości jedności" — uczuciu połączenia ze wszystkim i wszystkimi — są niezwykle spójne wśród użytkowników. W świecie, który wydaje się bardziej podzielony niż kiedykolwiek, może jest tu coś wartego zbadania.

Z drugiej strony... mówimy o substancjach, które mogą fundamentalnie zmienić to, kim jesteś. I nie jestem pewien, czy zawsze dobrze zastanawiamy się nad tym, co to oznacza.

Aldous Huxley, który napisał Drzwi percepcji po swoich doświadczeniach z meskaliną, powiedział to najlepiej: "Człowiek, który wraca przez Drzwi w Ścianie, nigdy nie będzie do końca taki sam jak ten, który z nich wyszedł."

Co to wszystko oznacza?

Oto co ciągle mnie uderza w tych historiach, niezależnie od grzybowo-elfich halucynacji w Chinach czy mistycznych egipskich rytuałów sennych czy starożytnego jadu ropuchy:

Ludzie zawsze sięgali po coś wykraczającego poza zwykłą świadomość.

Nie odkryliśmy psychodelików przypadkowo — aktywnie ich szukaliśmy, budowaliśmy wokół nich rytuały, budowaliśmy całe systemy wierzeń. Granica między "lekiem" a "magia", między "narkotykiem" a "cudotwórcą", zawsze była bardziej rozmyta, niż chcemy przyznać.

Niezależnie od tego, czy jesteś osobą, która uważa to wszystko za fascynującą antropologię, czy osobą, która myśli, że to wszystko niebezpieczny bezsens, myślę, że możemy zgodzić się w jednej kwestii: ludzka świadomość jest dziwna, wspaniała i daleka od pełnego zrozumienia.

I szczerze? Myślę, że to całkiem ekscytujące.