Korsanların Kendi Kuyularını Kazdığı Gün

Hepimiz başımız belaya girdiğinde bir an önce ipuçlarını ortadan kaldırmak isteriz. Çekmeceye saklar, e-postaları sileriz. Peki korsanlar ne yapardı?

Geminin tamamını yakıp kül ederlerdi.

Aslında mantıklı sayılır. Aranılan bir haydut olarak denizlerde dolaşıyorsan, hızlıca ateş yakmak akıllıca bir strateji gibi görünür. Kanıtları batır, tekneyi tutuştur, efsaneye karış. Yüzyıllarca işe yaradı. Ta ki arkeologlar işleri bozana kadar.

Henry Avery: Efsanenin Başlangıcı

Henry Avery'e bir bakın. Sinema filmi serisini hak eden tek korsan varsa, o budur. Rastgele bir haydut değildi. Avery, Altın Çağ'ın babasıydı.

Şu gerçeği bir düşünün: 17. yüzyılın en büyük soygunlarından birini gerçekleştirdi. Altın, gümüş, elmas, zümrüt ve safirlerle birlikte günümüz parasıyla yaklaşık 114 milyon dolarlık yağma yaptı. Küçük bir miktar değil. "Özel bir adaya çekilip bir daha görünmemek" parası.

Bir de şu var: suç kariyerinin ardından Kral III. William'ı ikna edip kraliyet affı aldı. Sonra İngiliz tacına casusluk yapmaya başladı. Korsandan casusa geçiş mi? James Bond'u solda sıfırla.

Ama bütün bunlar olmadan önce, Avery 46 toplu Fancy adlı gemiye komuta ediyordu. Araştırmacılara göre, bu gemi Bahamalar'da bulunmuş olabilir.

Arayış Başlıyor

Sean Kingsley liderliğindeki sualtı arkeologları ekibi, bir yıl boyunca Bahamalar'ın Nassau bölgesinde çalıştı. Kingsley 350'den fazla batık gemi araştırmış ve korsanlar üzerine kitap yazmış biri. Bu ciddi bir define avcılığıydı, sıradan bir şnorkelle dalış değil.

Bahamalar, o dönemde dünyanın korsan başkentiydi. Kara Sakal, Calico Jack Rackham, Stede Bonnet — bütün bu efsanevi isimler aynı suları mesken tutmuştu. Kingsley'in dediği gibi, "bu büyülü yer hakkında kimse bir şey bilmiyordu." Ta ki bu keşif gezisiyle her şey değişene kadar.

İmkansızı Bulmak

İşte işlerin ilginçleştiği an. Araştırmacılara Nassau Limanı'nda arama izni verildi — bu, tarihte ilk kez orada dalışa izin verilmesiydi. Bu bile tek başına önemli bir şeylerin orada olduğunu düşündürüyor.

Suyun altına indiklerinde karşılarında ahşap bir iskelet buldular. Yanarak tahrip olmuş bir gemi gövdesi. Yüzyıllardır orada duruyordu.

Bir de şu detay: Gemi, balast olarak kullanılan kayalarla ağırlıklandırılmıştı ve kasıtlı olarak yakılmıştı. İşte kanıtları yok etmek istemeyen korsanların yaptığı şey buydu.

Ama Bitmedi

Ekip sadece yanmış bir gövde bulmadı. Daha fazlasını buldu:

• Paslanmış iki demir top
• Bıçak bilemeye yarayan bir değirmen taşı
• Halat donanımı ve mutfak tuğlaları
• Şarap şişeleri (korsanların zevkli olduğu ortada)
• Üst üste dizilmiş 25 kurşun tüfek mermisi
• Aslan ve tek boynuzlu at figürlü detaylı pipolar — bunlar İngiliz korsan aristokrasisi içinmiş meğer

Tek boynuzlu at figürlü bir pipo hayal edin. Bu korsanların tarzı varmış.

Kingsley keşif anını şöyle anlattı: "Birden kalbim çarpmaya başlıyor... Deniz tabanında ahşap var. Belki bu, bütün bu zamandır aradığımız Fancy olabilir. Zamanı unutuyorsunuz. dalış yaptığınızı unutuyorsunuz. Sadece o ana odaklanıyorsunuz."

Korsanlar Neden Gemilerini Yakardı?

Hikayede beni en çok şaşırtan kısım bu. Korsanlar yasaların dışında faaliyet gösteren suçlulardı. Yani yasal korumaları yoktu. Yakalanırlarsa idam edileceklerdi, bu kadar basit.

Bu yüzden baskı altındayken kanıtları yok etmek mantıklıydı. Gemiyi yak, korsanlık kanıtını sil. Gemi yok, suç yok. Her zaman işe yaramasa da yoktan iyidir.

Fancy'nin mürettebatı tutuklanmak yerine kundakçılığı seçmiş. Sırlarını gizlemek için kendi gemilerini ateşe vermişler.

Ve 300 yıldan fazla bir süre boyunca, plan işledi.

Sırada Ne Var?

Araştırmacılar henüz bitmedi. Tortul tabakasının altında daha fazla batık, daha fazla eser, daha fazla korsan hikayesi olabileceğini düşünüyorlar. Her küçük keşif, bu insanların gerçekte kim olduğuna dair bulmacaya yeni bir parça ekliyor.

Burada sadece hazineden bahsetmiyoruz (tabii o da harika). Karayipler'i şekillendiren ve sayısız hikaye, film ve efsaneye ilham veren bir dönemi anlamaktan bahsediyoruz. Kaptan Blood'tan Jack Sparrow'a, Henry Avery gibi gerçek korsanlar hepsine ilham kaynağı oldu.

Ve şimdi, bu ekibin ısrarı sayesinde, 17. yüzyılın en aranan suçlularının gerçek hayatını görebiliriz belki.

Düşüncelerim

Arkeoloji beni her zaman büyülemiştir çünkü tarihin sadece ders kitaplarındaki tarihler olmadığını hatırlatır. Korsanlar sadece film kötüleri değildi. Çaresiz, kurnaz ve bazen şaşırtıcı derecede sofistike bireylerdi. İnanılmaz tehlikeli bir dünyada hayatta kalmaya çalışıyorlardı.

Yanmış bir geminin yüzyıllarca su altında sabırla kendini keşfedilmeyi bekleyebilmesi, poetik bir şey doğrusu. Bu korsanlar izlerini sonsuza dek sildiklerini sanıyorlardı. Aslında, en detaylı bakışı sunacak bir zaman kapsülü oluşturuyorlardı.

Eğer bu gerçekten Fancy ise, her şeyin başladığı adamın gemisini bulduk demektir. Bir çağı başlatan korsanı. Ve açıkçası, daha ne keşfedilecek görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.

Kaynak: https://www.popularmechanics.com/science/archaeology/a71501089/caribbean-pirate-ship-remains