Zagadka sprzed prawie stu lat
W 1928 roku niemiecki archeolog Günther Roeder pracował w starożytnym Hermopolis. Podczas wykopalisk natknął się na dolną część wielkiej figury Ramzesa II. Oryginał miał ponad siedem metrów wysokości. Jednak górnej części nigdzie nie było.
Przez prawie sto lat nikt nie wiedział, gdzie się podziała.
Niespodziewane odkrycie w 2024
W marcu 2024 roku egipscy archeolodzy razem z kolegami z USA ogłosili sensacyjną wiadomość. Znaleźli brakującą górną część. Poszukiwania nie były celowe. Zespół po prostu miał przeczucie, że fragment może leżeć gdzieś w pobliżu. I mieli rację.
Problem z zachowaniem zabytku
Największe wyzwanie zaczęło się po odkryciu. Hermopolis leży blisko Nilu. Po zbudowaniu tamy asuańskiej poziom wód gruntowych mocno się podniósł. Piaskowiec w takich warunkach często zamienia się w pył. Gdy w styczniu 2024 roku naukowcy odkopali górną część, nie mieli pewności, czy przetrwa.
Jednak kamień zachował się w dobrym stanie.
Ślady dawnych barw
Podczas prac odkryto coś jeszcze. Na powierzchni posągu pozostały resztki niebieskiej i żółtej farby. To nie jest mała sprawa. Kolory pomagają lepiej zrozumieć, jak wyglądał posąg w czasach Ramzesa. Naukowcy wciąż nie wiedzą wszystkiego o palecie barw używanej w starożytnym Egipcie. Odkrycie oryginalnych pigmentów daje im nowe możliwości.
Łączenie dwóch części
Basem Gehad, jeden z kierowników projektu, złożył już wniosek o połączenie obu fragmentów. Yvona Trnka-Amrhein, jego amerykańska koleżanka, jest pewna, że zgodę dostaną. Wyobraźmy sobie ten moment — po niemal stu latach dwa kawałki wreszcie trafią do siebie i stworzą całość.
Dlaczego to ma znaczenie
To odkrycie pokazuje, jak fascynująca jest archeologia. Nie chodzi tylko o znajdowanie starych przedmiotów. Chodzi o rozwiązywanie zagadek i ratowanie historii przed zniszczeniem. Czasem wystarczy dobre przeczucie, solidny zespół i odrobina szczęścia.