Założenie, które się kompletnie nie sprawdziło

Przez lata badacze zakładali, że gęste lasy tropikalne były dla naszych przodków miejscem, którego woleli unikać. Wydawało się, że wczesny człowiek wybierał raczej otwarte sawanny i wybrzeża — tam łatwiej było wypatrzyć zwierzynę i znaleźć pożywienie. Gęsty, wilgotny las? Za trudny, za niebezpieczny. Taki obraz trzymał się mocno, aż do niedawna.

Zagadka z lat 80.

W latach 80. archeolodzy pracujący w Wybrzeżu Kości Słoniowej natrafili na coś ciekawego — w miejscu zwanym Bété I odkryli kamienne narzędzia. Problem polegał na tym, że nie potrafiono określić ich wieku ani odtwżyć warunków, w jakich żyli ludzie, którzy z nich korzystali. Sprzęt i metody z tamtego okresu po prostu na to nie pozwalały. Znalezisko więc trafiło na półkę i czekało.

Dopiero niedawno międzynarodowy zespół wrócił do tego miejsca z nowymi narzędziami. Dzięki metodom, które w latach 80. jeszcze nie istniały — między innymi optycznej stymulacji luminescencji i rezonansu elektronowego — udało się wreszcie precyzyjnie datować narzędzia. Wynik zaskoczył wszystkich: 150 tysięcy lat.

Dla porównania: dotychczasowe najstarsze ślady obecności człowieka w afrykańskich lasach tropikalnych pochodziły sprzed około 18 tysięcy lat. Ta odkrycie wydłuża więc tę historię o kolejne dziesięk lat. Nawet w skali globalnej 150 tysięcy lat to znacznie więcej niż 70 tysięcy lat, które wcześniej uważano za rekord w Azji Południowo-Wschodniej.

Jak wyglądał ten ówczesny las?

Nie tylko datowano narzędzia. Badacze analizowali też materiał, który znajdował się wokół nich — pyłek kwiatowy, woski roślinne i drobne silikony zwane phytolithami. Tymi sp

Jak wyglądał ten ówczesny las?

Nie tylko datowano narzędzia. Badacze analizowali też materiał, który znajdował się wokół nich — pyłek kwiatowy, woski roślinne i drobne silikony zwane phytolithami. Te sp