Tajemnica, która nie daje spokoju

Słuchajcie, mam dla was historię, która mnie dosłownie zamurowała. Chodzi o jedną z największych zagadek lotnictwa — i wiecie co? Minęło prawie 90 lat, a ludzie nadal próbują rozwiązać tę sprawę.

Mówię oczywiście o Amelii Earhart.

Ale nie chodzi mi o jakieś amatorskie dywagacje przy kawie. Mam na myśli poważne ekspedycje naukowe, profesjonalny sprzęt sonarowy, ekspertów od głębin, którzy odnaleźli Titanica... no i kraby. Ogromne kraby.

Tak, dobrze przeczytaliście.

Co się stało?

W 1937 roku Amelia Earhart wraz z nawigatorem Fredem Noonanem leciała nad Pacyfikiem. Celem była malutka wysepka Howland — taka dosłownie malutka, że ciężko ją znaleźć na mapie. I ta dwójka po prostu zniknęła.

Oficjalna wersja Amerykanów brzmi prosto: skończyło im się paliwo, rozbiili się w oceanie, koniec historii. Sprawa zamknięta?

No właśnie — niekoniecznie.

Wyspa Nikumaroro

Bo jest inna teoria i ona jest o wiele ciekawsza.

Niektórzy badacze uważają, że Earhart i Noonan wylądowali na wyspie Nikumaroro, dawnej Gardner Island. To jakieś 650 kilometrów od celu. Po ich zniknięciu rejestrowano sygnały radiowe z distress z tamtego rejonu.

A tutaj robi się naprawdę dziwnie.

W 1940 roku brytyjscy osadnicy znaleźli na wyspie ludzkie kości — w tym czaszkę. W telegramie do władz napisali, że mogą należeć do „Amelii Earhardt". (Tak, pomylili pisownię w oficjalnej dokumentacji. Super, co?)

Problem? Znaleziono tylko 13 kości. A człowiek ma ich przeciętnie 206.

Co się stało z resztą?

Właśnie tutaj pojawia się nasz bohater — krab kokosowy.

Krab kokosowy, czyli potwór z głębin

Zanim o krabach, muszę was przygotować mentalnie, bo ja sam byłem w szoku, gdy to czytałem.

Kraby kokosowe to największe lądowe stawonogi na świecie. Rozpiętość ich odnóży może sięgać metra. Ich szczypce wywierają siłę około 3300 niutonów — tyle wystarczy, żeby rozłupać kokos. Stąd zresztą nazwa.

Jedzą owoce, orzechy, ale nie pogardzą padliną ani drobnymi zwierzętami — polują nawet na szczury i ptaki morskie.

Teraz wyobraźcie sobie, że jesteście sami na wyspie, a nocą wokół was pełza tuzin takich stworzeń. Kraby kokosowe są aktywne po zmroku. I nie są szczególnie wybredne w kwestii diety.

Eksperyment ze świnią (tak, serio)

No i tutaj naukowcy musieli się wykazać kreatywnością.

Hipoteza brzmi tak: jeśli Earhart rzeczywiście wylądowała na Nikumaroro i tam zmarła, kraby mogły pożreć jej szczątki i rozrzucić kości w różne strony.

Żeby to sprawdzić, badacze z TIGHAR (The International Group for Historic Aircraft Recovery) zrobili coś, co brzmi jak scenariusz filmu grozy: wrzucili świnię wśród krabów kokosowych i obserwowali, co się stanie.

Wyniki? Kraby rzuciły się na padlinę, zjadły większość mięsa i przeniosły kości nawet 18 metrów dalej. Osiemnaście metrów! Wyobraźcie sobie, że ktoś przenosi kość z jednego końca boiska basketballowego na drugi, ale bosy.

„To pokazuje, że kraby ciągną kości" — skomentował jeden z badaczy, chyba próbując brzmieć obiektywnie, mimo że opisywał karmienie martwego zwierzęcia gigantycznym skorupiakom.

Dlaczego naukowcy wolą spać na statku

Jest jeszcze jeden szczegół, który mnie bawi i jednocześnie przeraża.

Podczas jednej z nowszych ekspedycji na Nikumaroro — finansowanej przez Uniwersytet Purdue i Archaeological Legacy Institute — siedemnastoosobowy zespół docierał na wyspę statkiem, prowadził badania w dzień, a każdego wieczoru... wracał na pokój, żeby spać.

Oficjalny powód brzmiał: kraby kokosowe sprawiają, że biwakowanie jest „niepraktyczne" ze względu na ich rozmiary i nocną aktywność.

Innymi słowy: naukowcy zobaczyli, co się dzieje na wyspie po zmroku, i powiedzieli „nie, dziękuję".

Szacunek dla takiego podejścia do empirycznych badań.

Co o tym wszystkim myśleć?

Czy kraby kokosowe zjadły Amelię Earhart? Tego wciąż nie wiemy na pewno. Kości znalezione w 1940 roku ostatecznie uznano za szczątki europejskiego mężczyzny, choć niektórzy antropolodzy kwestionują tę ocenę. Najnowsza ekspedycja nie znalazła żadnych śladów samolotu.

Ale teoria krabów kokosowych pozostaje jednym z najbardziej naukowo uzasadnionych wyjaśnień tej zagadki. Jest oparta na rzeczywistym zachowaniu tych zwierząt i tłumaczy dziwne okoliczności związane ze znaleziskiem kości.

Niezależnie od tego, czy uważacie tę teorię za przekonującą, czy po prostu za mocno niepokojącą (ja jestem w tej drugiej grupie), jedno jest pewne — największe tajemnice historii czasem mają naprawdę dziwne rozwiązania.

I wiecie co? To chyba najciekawsze w nauce. Prawda bywa dziwniejsza niż wszystko, co moglibyśmy wymyślić.

Źródło: https://www.popularmechanics.com/flight/a74133907/amelia-earhart-disappearance-crab-theory-purdue