Tajemnica ramion T. rexa
Przyznajmy — ramiona tyranozaura wyglądają po prostu śmiesznie. Małe, krótkie, prawie bezużyteczne. Ludzie żartują z nich od lat. Ale ewolucja rzadko robi coś bez powodu. Nowe badanie z UCL i Cambridge wreszcie tłumaczy, czemu te kończyny tak się skurczyły. I nie, odpowiedź nie jest taka banalna.
Rozmiar nie decyduje o wszystkim
Intuicyjnie wydaje się, że im większy dinozaur, tym krótsze powinny mieć ramiona. Tymczasem analiza 82 gatunków teropodów pokazała coś innego. Długość przednich kończyn wcale nie była mocno związana z wielkością całego ciała.
Za to wyraźnie widać inną zależność: im potężniejsza czaszka i silniejsze szczęki, tym krótsze ramiona.
Zmiana strategii łowieckiej
W czasach tyranozaurów świat pełen był olbrzymich roślinożerców. Niektóre osiągały nawet 30 metrów długości. W takim środowisku chwytanie zdobyczy rękami przestało być przydatne. Zamiast tego liczyła się siła ugryzienia.
Naturalna selekcja zaczęła faworyzować osobniki z coraz mocniejszymi szczękami i grubszymi czaszkami. Ramiona, które nie były już potrzebne, po prostu się zmniejszały. Dlaczego utrzymywać coś, z czego się nie korzysta?
Co mówią dane
Naukowcy opracowali nowy sposób mierzenia „solidności” czaszki — oceniali siłę ugryzienia, kształt kości i ich gęstość. Tyranozaur wyszedł z tego badania na pierwszym miejscu. Ale nie tylko on. Majungazaur, ważący zaledwie 1,6 tony, też miał potężną czaszkę i bardzo małe ramiona. Nie był więc gigantem,却仍旧是顶级猎食者.
Różne drogi do tego samego
W różnych grupach dinozaurów ramiona skracano na różne sposoby. Niektóre linie, jak abelizaury, praktycznie pozbyły się wszystkiego poniżej łokcia. Tyranozaury skracają wszystkie segmenty przednich kończyn w równym stopniu. Każda grupa rozwiązała problem w swoim stylu.
Co to zmienia
Badanie pokazuje, że ewolucja nie zawsze zachowuje rzeczy „dla pewności”. Gdy pojawia się lepsza strategia, stare narzędzia mogą zostać porzucone. W przypadku dinozaurów chodziło o ogromne, krupę utrudniające zabicie prey — czyli roślinożerców.