- Uçan arabalar hakkında ilgi çekici bir giriş ve bu fikre neden bayıldığımız
- Tesla demosu duyurusu
- Verilmeyen sözlerin tarihi (kendi kelimelerimle, kopyalamadan)
- Benim yorumlarım ve görüşlerim
- Kapanış değerlendirmesi
Tamam, itiraf etmeliyim ki; Tesla'nın Roadster'ının önce ters bir şekilde fırlayıp sonra havada zarifçe düzeldiği videoyu ilk gördüğümde, ağzımdan yüksek sesle bir "oov" döküldü. Çünkü dürüst olalım, uçan arabalar havalıdır. Back to the Future Part II'de Marty McFly'ın trafiğin üzerinden süzülüşünü izlediğimizden beri hayalini kurduğumuz türden şeyler bunlar.
Elon Musk bu küçük güzelliği, Texas'taki bir SpaceX tesisinde, coşkuyla tezahürat yapan bir kalabalık eşliğinde sundu. Araba, temel olarak kendini gökyüzüne fırlatmak için ultra yüksek basınçlı hava tanklarına bağlı 10 püskürtme ucu kullanıyor. Musk, "kimseyi öldürmediğimizden emin olmak için" diyerek gülümseyerek sürücüsüz olduğunu belirtti. Çok klas.
Üretim takvimi mi? Eğer her şey plana göre mükemmel giderse, 2028.
Ve bakın, bunun gerçekleşmesini istiyorum. Gerçekten. Trafik sıkışıklıklarından ve yoğun otoyollardan kurtulmak istemenin çok insani bir yanı var. Ama mesele şu ki —ve bunu tüm kalbimle söylüyorum— daha önce burada bulunmuştuk. Birçok, birçok kez.
1957 yılında Popular Mechanics dergisi, Hiller Helicopter Company'nin "Aerial Sedan" adlı aracının 1967 yılına kadar sizin uçan arabanız olacağını güvenle duyurmuştu. Makale, mühendisliği bile detaylıca tarif ediyordu: motoru ve kabini destekleyen dört adet kanallı fan. Mucit Stanley Hiller Jr., daha genç biriyken ilk koaksiyel helikopteri yaparak zaten tarih yazmıştı. Hiç de hafife alınacak biri değildi.
Sözde Kore Savaşı işleri geciktirdi. Sonra, şey... gerçekleşmedi. Uçan araba Amerika'daki garajlara hiç uğramadı. Hatta başka hiçbir yere de uğramadı.
Bu döngü onlarca yıldır kendini tekrar ediyor. Her birkaç yılda bir, bir şirket veya mucit uçan arabanın nihayet geldiğine dair söz veriyor ve her birkaç yılda bir, biz hâlâ yer seviyesinde trafikte sıkışıp kalıyoruz.
Peki neden sürekli bunlarla ilgili yazıyorum? Neden heyecanlanmaya devam ediyorum? Çünkü dürüst olmak gerekirse, insan olmak tam da bununla ilgili, değil mi? İmkansız hayaller kurarız. Çılgınca görünen şeyler inşa ederiz. Ve bilirsiniz mi? Bu çılgın fikirlerin çoğu başarısız olur. Ama bazıları olmaz. Wright Kardeşler, Kitty Hawk'ta tarih yazmadan önce onlarla dalga geçilmişti.
Tesla'nın uçan arabası gerçekten işe yarayan o araç mı olacak? Gerçekten bilmiyorum. Mühendislik gösterisi etkileyiciydi, bunu onlara vereyim. Ancak "kontrollü bir demoda neler yapabildiğimize bakın" ile "işte satın alabileceğiniz güvenli ve uygun fiyatlı bir araç" arasında devasa bir fark var.
Bildiğim tek şey şu: Birisi uçan araba hayali için her deneme yaptığında yeni bir şey öğreniyoruz. Belki sorun teknoloji değildir; belki düzenlemeler, maliyet veya altyapıdır. Belki de tamamen farklı bir yaklaşıma ihtiyacımız vardır.
Bu yüzden evet, Tesla'nın 2028 takvimi konusunda temkinli bir iyimserlik içinde olmaya devam edeceğim. Muhtemelen birkaç prototipi çarparak neyin gerçekten uygulanabilir olduğunu bulmaya çalışırken onları ilgiyle izleyeceğim. Ve ben burada bunu yazıyor olacağım; çünkü dürüst olmak gerekirse, başarısızlıklar bile bizi sonunda harika bir yere götürecek olan hikayenin bir parçasıdır.
Yine de, şimdilik sedan arabanızı bunun için bir kapora olarak takasa sokmayın derim. Tarih, sabırlı olmanın akıllıca olabileceğini gösteriyor.
https://www.popularmechanics.com/cars/hybrid-electric/a74158903/tesla-flying-car-history