Twój układ pokarmowy ma ukryte zdolności. I wcale nie trzeba szukać po omacku

Coś ciekawego wyszło ostatnio z MIT. Okazuje się, że jelita potrafią naprawiać same siebie — wystarczy tylko dostarczyć im odpowiedni składnik z jedzeniem.

Mowa o cysteinie. To jeden z aminokwasów, czyli cegiełek budujących białko. Chodzi o zwykły składnik, który ląduje na talerzu przy większości posiłków.

Dlaczego to ważne?

Dotychczas naukowcy wiedzieli, że głodówka czy ograniczanie kalorii wpływa na regenerację komórek. Ale nikt nie wskazał konkretnego składnika, który sam z siebie uruchamia ten proces.

Teraz wiadomo, że cysteina daje sygnał bezpośrednio do komórek macierzystych w jelitach. One zaczynają się dzielić i odbudowywać uszkodzoną tkankę.

Jak to działa?

Gdy jelita wchłoną cysteinę, zamieniają ją na CoA. Ta substancja trafia do błony śluzowej i przyciąga pewny rodzaj komórek odpornościowych — CD8 T.

Te komórki zaczynają się szybko rozmnażać i produkują białko o nazwie IL-22. To właśnie ono przekazuje sygnał: „czas na naprawę”. Nieznane wcześniej zjawisko — T-komórki bezpośrednio sterują regeneracją jelit.

Dla pacjentów onkologicznych

Chemioterapia i radioterapia mocno uderzają w jelita. Często właśnie tego efektu nie da się łatwo unikować.

W badaniach na myszach dodatku cysteiny wystarczyło, aby jelita szybciej się odbudowały po uszkodzeniu. Podobne wyniki pojawiły się przy testach z cytostatykami. Wynik jest obiecujący,因为 cysteina występuje naturalnie w organizmie.

Gdzie jej szukać?

Cysteinę znajdziesz w zwykłych produktach:

• mięso i drób
• jaja i nabiał
• soczewica i fasola
• orzechy

Organizm sam potrafi ją wytwarzać z metioniny, lecz bezpośrednie dostarczenie z jedzeniem działa skuteczniej — trafia od razu do jelit.

Co dalej?

Zespół z MIT chce sprawdzić, czy cysteina pomaga też w regeneracji innych tkanek — na przykład włosów. Jednocześnie badają inne aminokwasy, które w testach również dają sygnały do odbudowy.

Najważniejsze wnioski

Badanie pokazuje jedną, prostą prawdę: nie zawsze trzeba tworzyć nowe leki. Czasem wystarczy przyjrzeć się zwykłemu jedzeniu i zobaczyć, co się z nim dzieje w organizmie.