Ziemniak, który nas zmienił

Wyobraź sobie, że zwykły ziemniak potrafi zmienić nie tylko to, co jemy, ale też to, kim jesteśmy. Właśnie taki wniosek płynie z najnowszych badań nad mieszkańcami Andów.

Geny dopasowane do jedzenia

Miejscowa ludność od setek pokoleń jadła głównie ziemniaki. Naukowcy zauważyli, że ich organizmy mają więcej kopii genu AMY1. Ten gen odpowiada za produkcję enzymu, który rozkłada skrobię. Im więcej kopii, tym lepiej radzimy sobie z węglowodanami.

W porównaniu z innymi grupami ludzi Andyjczycy mają średnio dwa do czterech dodatkowych kopii tego genu. To nie przypadek. To efekt tysięcy lat diety opartej na ziemniakach.

Jak to się stało

Ewolucja nie działa przez nagłe skoki. Działa powoli, przez drobne różnice. Niektórzy pierwsi mieszkańcy Andów już wcześniej mieli więcej kopii AMY1. Dzięki temu lepiej trawili ziemniaki, rzadziej chorowali i częściej mieli dzieci. Z czasem ta niewielka przewaga się utrwaliła.

Badacze mówią, że ewolucja nie buduje od zera. Raczej doskonali to, co już istnieje. Ziemniak po prostu wybrał tych, którzy już byli lepiej przygotowani do nowej diety.

Liczby mówią jasno

Porównano populację Quechua z 83 innymi grupami ludzi na świecie. Wyniki są wyraźne. Osoba z większą liczbą kopii AMY1 miała co roku około 1,24% przewagi w przeżyciu lub rozmnażaniu. W ciągu 400–500 pokoleń ta różnica stała się ogromna.

Ewolucja nie zatrzymała się

Ta historia nie dotyczy tylko przeszłości. Pokazuje, że nasze ciała nadal się zmieniają. Nawet po wynalezieniu rolnictwa i początku przemysłu ewolucja działa. Cokolwiek jemy dzisiaj, może wpłynąć na geny naszych potomków za setki lat.

Co z tego wynika

Najważniejsze jest to, że nie jesteśmy oddzieleni od natury. Jesteśmy jej częścią i podlegamy tym samym prawom. Ziemniak nie tylko nakarmił ludzi. On ich ukształtował.