Ένας Τύπος Καρκίνου που Αφορά τους Νέους — και Σχεδόν Κανείς δεν Μιλάει γι' Αυτόν

Θα σου πω κάτι που ίσως δεν το ήξερες. Υπάρχει ένας τύπος καρκίνου του ήπατος που χτυπάει κυρίως παιδιά και νέους ενήλικες. Και δυστυχώς, έχει μείνει πίσω από όλη αυτή την επανάσταση στις θεραπείες καρκίνου που ακούμε συνέχεια.

Ονομάζεται ινολαμλαρικό καρκίνωμα. Είναι σπάνιο — μόλις το 2% των περιπτώσεων καρκίνου του ήπατος. Μην σε ξεγελάει όμως αυτό το νούμερο. Για τους νέους ανθρώπους που χτυπάει, είναι καταστροφικό. Δεν υπάρχει ακόμα θεραπεία. Και όταν συνήθως εντοπίζεται, έχει ήδη εξαπλωθεί αλλού.

Το πιο απογοητευτικό; Η σύγχρονη ανοσοθεραπεία — αυτές οι θεραπείες που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σου να πολεμήσει τον καρκίνο — έχει αλλάξει τα πάντα για πολλές μορφές της νόσου. Αλλά σε αυτόν τον καρκίνο, δεν δούλευε. Κανείς δεν καταλάβαινε γιατί.

Τι Φταίει;

Ερευνητές από το Cornell και το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον δημοσίευσαν πρόσφατα μια μελέτη που επιτέλους απαντάει σε αυτό το ερώτημα. Αυτό που βρήκαν είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.

Ο καρκίνος δημιουργεί χοντρές ινώδεις ζώνες μέσα στον όγκο. Από εκεί πήρε και το όνομά του — "ινολαμλαρικό" σημαίνει σχεδόν "με ίνες και λαμέ". Αυτές οι ζώνες δεν είναι απλά νεκρός ιστός. Παίζουν ενεργό ρόλο στην επιβίωση του καρκίνου.

Οι όγκοι εκπέμπουν σήματα που παγιδεύουν τα Τ-κύτταρα — αυτά είναι τα κύτταρα του ανοσοποιητικού που κανονικά εντοπίζουν και καταστρέφουν τον καρκίνο — και τα κρατάνε μπλοκαρισμένα μέσα σε αυτές τις ινώδεις περιοχές. Αντί να επιτίθενται στον όγκο, τα Τ-κύτταρα αποστέλλονται σε λάθος περιοχή και κολλάνε εκεί.

Είναι σαν ο καρκίνος να στήνει ένα τείχος που κρατάει τους στρατιώτες του ανοσοποιητικού μακριά από τη μάχη.

Αυτό ονομάζεται "αποκλεισμός Τ-κυττάρων" (T-cell exclusion). Και είναι ο βασικός λόγος που η ανοσοθεραπεία δεν λειτουργούσε σε αυτούς τους ασθενείς.

Η Καλή Είδηση: Υπάρχει Ήδη Φάρμακο

Εδώ γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον. Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε ότι το AMD3100 — ένα φάρμακο που έχει ήδη εγκριθεί από τον FDA για μια εντελώς διαφορετική πάθηση — μπορεί να διαταράξει αυτή τη διαδικασία παγίδευσης. Ουσιαστικά, ξεμπλοκάρει το τείχος και επιτρέπει στα Τ-κύτταρα να φτάσουν επιτέλους στα καρκινικά κύτταρα.

Σε πειράματα με φέτες πραγματικού όγκου από ασθενείς, η προσθήκη AMD3100 κατάφερε να οδηγήσει τα Τ-κύτταρα πίσω στο κέντρο των όγκων. Και όταν το συνδύασαν με υπάρχουσες ανοσοθεραπείες, τα αποτελέσματα ήταν ακόμα καλύτερα — σημαντικά περισσότερη ενεργοποίηση Τ-κυττάρων και θάνατος καρκινικών κυττάρων.

"Αυτό μας δείχνει ότι ο αποκλεισμός των Τ-κυττάρων είναι ένα σημαντικό φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε στο ινολαμλαρικό καρκίνωμα", δήλωσε ο καθηγητής Praveen Sethupathy, ένας από τους επικεφαλής συγγραφείς της μελέτης.

Γιατί Έχει Σημασία

Σκέψου τι σημαίνει αυτό για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους. Δεν μιλάμε για παράταση ζωής μερικών μηνών. Μιλάμε για πιθανώς να δώσουμε σε νέους ανθρώπους — που θα έπρεπε να έχουν όλο τον κόσμο μπροστά τους — μια πραγματική ευκαιρία.

Και εδώ υπάρχει ένας ακόμα λόγος για προσεκτική αισιοδοξία: επειδή το AMD3100 έχει ήδη εγκριθεί από τον FDA για άλλη πάθηση, σημαίνει ότι έχουμε ήδη περάσει κάποια από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ανάπτυξη φαρμάκων. Το προφίλ ασφάλειας είναι γνωστό. Οι γιατροί ξέρουν πώς να το χρησιμοποιήσουν. Αυτό θα μπορούσε να επιταχύνει τη διαδικασία.

Ένα Βήμα στην Κατανόηση

Αυτό που με ενθουσιάζει εξίσου είναι αυτό που μας διδάσκει αυτή η έρευνα για τον ίδιο τον καρκίνο. Η ομάδα χρησιμοποίησε μια εξαιρετικά εξελιγμένη τεχνική που ονομάζεται ανάλυση μεμονωμένου πυρήνα RNA (single-nucleus transcriptomics) για να εξετάσει επιμέρους κύτταρα μέσα στους όγκους. Αυτό τους έδωσε μια πρωτοφανή εικόνα του όγκου — σαν να μπορείς να ακούσεις κάθε όργανο σε μια ορχήστρα και να καταλάβεις πώς παίζουν όλα μαζί.

Αυτού του είδους η βαθιά κατανόηση δεν βοηθάει μόνο στο ινολαμλαρικό καρκίνωμα. Προσθέτει στη γενικότερη γνώση μας για το πώς οι καρκίνοι αποφεύγουν το ανοσοποιητικό, κάτι που μπορεί να βοηθήσει τελικά και σε άλλους "δύσκολους" καρκίνους.

Το Δρόμο που Απομένει

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου — αυτό δεν είναι ακόμα θεραπεία. Η έρευνα βρίσκεται σε αρχικά στάδια και υπάρχει πολλή δουλειά ακόμα. Αλλά για μια κοινότητα ασθενών και οικογενειών που ένιωθαν σε μεγάλο βαθμό ξεχασμένοι, αυτό εκπροσωπεί κάτι δυνατό: μια πιθανή διέξοδο εκεί που δεν υπήρχε καμία.

Μερικές φορές στην επιστήμη, οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις δεν είναι απλά νέα φάρμακα — είναι νέα κατανόηση. Και αυτή η μελέτη μας δίνει και τα δύο.

Πηγή: ScienceDaily