De allerkleinste snaren van het heelal
Stel je voor dat alles om je heen, van je koffiezetapparaat tot de lucht die je inademt, uiteindelijk bestaat uit iets wat zelf helemaal geen ‘ding’ is. Dat klinkt als sciencefiction, maar het is precies wat stringtheoretici al jaren beweren.
We kennen de gebruikelijke stappen: appel in plakjes, plakjes tot moleculen, moleculen tot atomen, atomen tot quarks. Hier leek het altijd bij te eindigen. Tot de snaartheorie kwam. Die zegt dat er nóg een laag dieper ligt. Op schaalniveaus zo absurd klein dat zelfs een proton er reusachtig uitziet, zouden piepkleine trillende snaren te vinden zijn. Net als de snaren van een viool, maar dan op kosmische schaal.
Tot op heden heeft niemand zo’n snaar ooit waargenomen. Ze zijn zo klein dat je ze zou moeten detecteren met botsingsenergieën die een heel melkwegstelsel zouden verbruiken. Daardoor blijft de snaartheorie een elegante wiskundige droom zonder harde test.
Van simpele regels naar onverwachte uitkomst
Een groep onderzoekers uit Caltech, NYU en Barcelona besloot het anders aan te pakken. Zij gingen niet uit van de snaartheorie zelf,也不
Note: Your output stopped abruptly.