Ο άνθρωπος που θέλει να νικήσει το γήρας

Υπάρχουν στιγμές που το scrolling σταματά. Αυτή ήταν μία τέτοια στιγμή.

Γνώρισε τον Bill Andrews. Είναι 74 χρονών. Και έχει έναν στόχο: να εξαλείψει εντελώς τη γήρανση. Σύμφωνα με τον ίδιο, απέχουμε περίπου μία δεκαετία από αυτό.

Τρελό; Μπορεί. Αλλά άσε με να σου εξηγήσω γιατί δεν πρέπει να το διαγράψεις αμέσως ως ακόμα έναν ψευτο-γκουρού της ευεξίας.

Η Στιγμή που Τα Πάντα Άλλαξαν

Ήταν δέκα χρονών όταν ο πατέρας του είπε κάτι που δεν ξέχασε ποτέ:

"Το να ζεις είναι το πιο υπέροχο πράγμα. Όταν μεγαλώσεις, γίνε γιατρός και βρες θεραπεία για τη γήρανση. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν το έχει κάνει κανείς ακόμα."

Από τότε, ο Andrews είχε έναν σκοπό. Μόνο έναν.

Το Ερώτημα που Τον Καθήλωσε

Στο λύκειο και το πανεπιστήμιο, παρατήρησε κάτι περίεργο:

• Οι άνθρωποι στον Ισημερινό γερνάνε με τον ίδιο ρυθμό με αυτούς στους Πόλους — παρά τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα.
• Οι σκύλοι και οι γάτες γερνάνε διαφορετικά από εμάς — ακόμα κι αν ζουν στο ίδιο σπίτι!

Αν η γήρανση εξαρτιόταν μόνο από περιβάλλον ή τρόπο ζωής, αυτά θα έπρεπε να έχουν σημασία. Όμως δεν είχαν. Κάτι άλλο συνέβαινε.

Η Στιγμή της Αποκάλυψης

Το 1993, σε ένα επιστημονικό συνέδριο, ο Andrews σκέφτηκε ένα απλό μέταφορο: τα κύτταρά μας μοιάζουν με εισιτήρια λούνα παρκ. Κάθε φορά που ένα κύτταρο διαιρείται, χάνεις ένα εισιτήριο. Όταν τελειώσουν — η βόλτα τελειώνει. Και μαζί της, η ζωή.

Τότε άκουσε κάποιον να μιλάει για τους τελομεριτές. Και όλα έγιναν ξεκάθαρα.

Οι Τελομερίτες: Τα Πλαστικά 'Ακρα των Χρωμοσωμάτων

Θυμάσαι εκείνα τα μικρά πλαστικά καπάκια στις άκρες των κορδονιών; Αυτά που τα προστατεύουν από το ξεφτίσμα;

Οι τελομερίτες είναι τα αντίστοιχα για τα χρωμοσώματά σου — τα μικροσκοπικά προστατευτικά καπάκια στις άκρες τους.

Το πρόβλημα: κάθε φορά που ένα κύτταρο διαιρείται (συμβαίνει συνεχώς μέσα σου), οι τελομερίτες κονταίνουν λίγο. Μετά από αρκετές διαιρέσεις, γίνονται τόσο κοντοί που το κύτταρο δεν μπορεί πια να διαιρεθεί. Γερνάει. Σταματάει. Πεθαίνει.

Σαν τα κορδόνια που φθείρονται χρόνο με τον χρόνο μέχρι να αρχίσουν να ξεφτίζουν.

Το Ένζυμο που Ίσως Αλλάξει τα Πάντα

Ο Andrews κατάλαβε: οι τελομερίτες εξηγούσαν τη γήρανση. Εξήγησαν γιατί διαφορετικά είδη γερνάνε διαφορετικά.

Και μετά ήρθε η επόμενη σκέψη: τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να σταματήσουμε αυτό το κοντάρισμα;

Υπάρχει ένα ένζυμο, η τελομεράση, που μπορεί να ξαναχτίσει τους τελομερίτες. Είναι σαν ένα μικροσκοπικό συνεργείο επισκευής.

Το θέμα; Η τελομεράση δεν είναι ενεργή στα περισσότερα κύτταρά μας. Τη βρίσκεις μόνο σε αναπαραγωγικά κύτταρα (για να γεννιούνται τα μωρά με φρέσκους τελομερίτες), σε βλαστοκύτταρα — και δυστυχώς σε καρκινικά κύτταρα.

Ο Andrews σκέφτηκε: αν βρούμε τρόπο να ενεργοποιήσουμε αυτό το γονίδιο σε κανονικά κύτταρα, θα μπορούσαμε θεωρητικά να επιβραδύνουμε ή ακόμα και να αντιστρέψουμε τη γήρανση.

Η Σύνδεση με το Νόμπελ

Αυτό δεν είναι περιθωριακή επιστήμη. Το 2009, οι Carol Greider, Elizabeth Blackburn και Jack Szontak πήραν το Νόμπελ Ιατρικής για την ανακάλυψη της τελομεράσης.

Και ο ίδιος ο Andrews ηγήθηκε της ομάδας στη Geron Corporation που ανακάλυψε το ανθρώπινο ένζυμο. Δεν είναι κάποιος τύπος με συμπληρώματα διατροφής. Είναι επιστήμονας δεκαετιών.

Είναι Πολύ Καλό για να Είναι Αληθινό;

Δεν θα σου πω ότι σίγουρα θα τα καταφέρει στα επόμενα δέκα χρόνια. Η επιστήμη είναι δύσκολη. Πολύ δύσκολη.

Υπάρχουν λόγοι για προσοχή.

Η τελομεράση στα καρκινικά κύτταρα είναι αυτή που τα κάνει τόσο επικίνδυνα — ανανεώνονται συνεχώς. Αν μάθουμε να την ενεργοποιούμε σε υγιή κύτταρα, μήπως δημιουργήσουμε καρκίνο; Ο Andrews πιστεύει ότι μπορεί να στοχεύσει την ενεργοποίηση αρκετά ακριβώς. Αλλά είναι έγκυρη ανησυχία.

Υπάρχουν επίσης ζητήματα χρηματοδότησης. Χρειάζεται περισσότερη επένδυση για να προχωρήσει η έρευνα.

Γιατί Είμαι Αισιόδοξος

Ακόμα κι αν ο Andrews δεν τα καταφέρει προσωπικά, το ότι γίνεται αυτή η έρευνα έχει σημασία. Μαθαίνουμε περισσότερα για τη γήρανση από ποτέ.

Και ξέρεις τι; Αυτός ο άνθρωπος κυνηγάει αυτό το όνειρο για 60 χρόνια. Ξεκίνησε στα δέκα του. Συνεχίζει στα 74 του.

Αυτή η αφοσίωση είναι αυτό που αλλάζει τον κόσμο.

Εσύ τι πιστεύεις; Είναι ρεαλιστικός στόχος η θεραπεία του γήρατος, ή είμαστε ακόμα μακριά; Γράψε στα σχόλια — θέλω να ακούσω τη γνώμη σου!