Het magnetische spook in onze Melkweg
Stel je voor dat je de zwaartekracht niet kon zien. Je zou toch weten dat hij er is, omdat alles bij elkaar blijft. Zo ongeveer staat het ook met het magnetische veld van onze Melkweg. Decennialang keken astronomen naar de sterren zonder het te kunnen zien. Toch hield dat onzichtbare veld de hele boel op zijn plek.
Zonder zo’n sterk magnetisch veld zou onze Melkweg instorten. Zwaartekracht zou winnen. Alles zou naar binnen vallen. Daarom is het niet zomaar een leuk detail. Het verklaart waarom we überhaupt een melkweg hebben en geen losse wolk van stof.
Eindelijk een scherp beeld
Onderzoekers van de University of Calgary hebben nu het beste beeld tot nu toe gemaakt van dat verborgen veld. Ze gebruikten een nieuwe radio-telescoop in Brits-Columbia die naar meerdere radiofrequenties tegelijk kijkt. Daardoor zagen ze details die eerder verborgen bleven.
Hoe meet je iets dat je niet kunt zien?
Ze gebruikten Faraday-rotatie. Radio-golven raken gedraaid als ze door een mix van elektronen en magnetische velden reizen. Door te meten hoeveel ze precies verdraaien, kun je het magnetische veld reconstrueren. Het is een beetje zoals een rietje dat scheef lijkt in een glas water. De golf wordt anders gebogen dan je zou verwachten.
Een onverwachte ommekeer
Het resultaat was verrassend. In de meeste delen van de Melkweg wijst het magnetische veld met de klok mee. Maar in de Sagittarius-arm draait het ineens de andere kant op. Dat wist men al. De vraag was altijd: hoe gebeurt dat precies?
Nu blijkt dat de omkering niet recht gebeurt. Hij loopt schuin. Alsof je een draaiende tol een tikje opzij duwt. Het veld draait dus niet alleen om, maar ook een beetje omhoog of omlaag.
Wat betekent dat?
Deze schuine overgang zegt iets over hoe sterrenstelsels groeien en veranderen. Hoe beter we magnetische velden begrijpen, hoe beter we kunnen voorspellen hoe melkwegen botsen, samensmelten en zich ontwikkelen over miljarden jaren.
Waarom dit ertoe doet
Het klinkt misschien ver van ons bed. Maar deze krachten hebben ook ons gemaakt. De atomen in ons lichaam kwamen ooit uit sterren die leefden in dit magnetische landschap. En het mooiste is nog wel dat we iets kunnen kaarten wat we nooit rechtstreeks kunnen zien. Dat vraagt om slimheid. En die slimheid hebben we nu gebruikt.