Het schip dat niet mocht bestaan

Serieus, dit verhaal moet je horen. Het is te gek voor woorden.

Stel je voor: het is 1943. Duitse ingenieurs zijn bezig met een speedboot. Niks bijzonders, zou je denken. Maar deze boot heeft een vliegtuigmotor in z'n buik, een hull van ultralicht aluminium, en is gebouwd om razendsnel over de Middellandse Zee te scheuren. Mijnen leggen. Vijandelijke onderzeeërs spotten. Het is snel, het is experimenteel, en het is eigenlijk gewoon een dobberend wetenschapsproject.

Dan komt de oorlog ten einde. Niemand weet waar deze boten blijven. Ze zijn weg. Verdwenen in de tijd.

Tot duikers besluiten om te gaan zoeken.

De jacht begint

In 2013 raakt een historicus genaamd Karelas George geobsedeerd door het vinden van zo'n vaartuig. Hij trekt samen op met een team van AegeanTec, en ze beginnen te graven in oude documenten, zeekaarten en oorlogsarchieven. Stel je detectivewerk voor, maar dan met aanwijzingen die verspreid liggen over tientallen jaren papierwerk en de plaats delict op 96 meter diepte ligt.

Ja, 96 meter. Dat is diep. Echt diep. Geen strandwandeling.

Het team gebruikt sonartechnologie om de zeebodem te scannen, zo'n 100 kilometer ten noorden van het Griekse eiland Lefkada. En daar is het — de omtrek van een wrak dat nergens in de archieven voorkomt.

Als de duikers eindelijk afdalen in de donkere diepte, vinden ze een boot van zo'n 12 meter die praktisch intact op de bodem ligt.

Wat ze aantroffen

En hier wordt het spannend.

Het wrak blijkt de LS 6 te zijn — een van die experimentele Duitse speedboten, de Leichte Schnellboote. En het mooie? Historici dachten dat er geen enkele van deze boten de oorlog had overleefd. Ze waren gewoon... weg.

Tot nu.

Het team kon door het luik de omtrek van Jumo-vliegtuigmotoren onderscheiden. (Vergeet niet: deze boten hadden vliegtuigmotoren ingebouwd — hoe absurd is dat eigenlijk?) Ze vonden delen van de romp, en later spoorden ze restanten op van de sleeptros die was gebruikt toen de boot naar reparatie werd gesleept.

Die details? Daarmee wisten ze precies welke boot dit was.

Het ongelukkige verhaal van de LS 6

Dus wat is er gebeurd?

Volgens het onderzoek raakte de LS 6 beschadigd op 24 september 1943. Waarschijnlijke boosdoener? Italiaanse jachtbommenwerpers. (Dit was vlak nadat Italië van kamp was gewisseld, dus plotseling vlogen die Italiaanse toestellen voor de Geallieerden.) Ze troffen de romp, en de boot moest naar Piraeus worden gesleept voor reparatie.

Maar de schade was te erg. De boot zonk tijdens de sleepoperatie.

De onderzoekers denken dat de aluminium constructie ervoor heeft gezorgd dat het schip zo goed bewaard is gebleven. De meeste schepen uit die tijd zijn allang weggeroest, maar aluminium gedraagt zich anders onder water.

Waarom dit belangrijk is

Het AegeanTec-team verwoordde het perfect: "Weinig ervaringen komen in de buurt van het voorrecht om als eerste te duiken, te documenteren en te identificeren wat vergeten geschiedenis was."

En eerlijk? Dat vind ik prachtig. We hebben allemaal de grote museumpieces gezien — de beroemde oorlogsschepen, de uitgebreid gedocumenteerde vliegtuigen. Maar dit? De experimentele projecten, de vreemde eenlingen die nooit in de geschiedenisboeken zijn beland? Dat zijn de echte schatten.

Deze boten waren in sommige opzichten hun tijd ver vooruit. Licht, snel, met technologie die pas decades later gemeengoed zou worden. En nu, op 96 meter diepte, is de LS 6 het enige bekende exemplaar ter wereld.

Dat is niet zomaar een wrak. Dat is een tijdcapsule.

Bron: Popular Mechanics
https://www.popularmechanics.com/science/archaeology/a73516566/ls6-german-boat-discovery