Raadsel opgelost: De 'luchtgedroogde kapelaan'

Stel je voor: je klust in de crypte van een kerk uit 1700, en ineens vind je een mummie die al eeuwen onaangeroerd ligt. Precies zo ging het in de Oostenrijkse kerk St. Thomas am Blasenstein. Jarenlang gonste het van geruchten, wilde verhalen en echte wetenschapsvragen over deze 'luchtgedroogde kapelaan'.

In 2025 kwam het antwoord. En wat een antwoord.

Wie was deze man?

Een lekkage liet onderzoekers eindelijk bij het lijk. Onder leiding van professor Andreas Nerlich van de Universiteit van München deden ze een grondige forensische check. Met koolstofdatering, CT-scans en chemische tests kraakten ze het mysterie.

Alles wees naar Franz Xaver Sidler von Rosenegg, een vicaris van de kerk. Hij stierf rond 1746, op 37-jarige leeftijd. De datering klopte perfect. Nog slimmer: botisotopen vertelden over zijn eten. Volop granen en vlees, logisch voor een plattelandsgeestelijke. Later at hij minder, door voedseltekorten in de Oostenrijkse Successieoorlog. Pure geschiedenisdetective.

Geen gifpil, maar een kraaltje

In de jaren 2000 zag een röntgenfoto een kogelvormig dingetje in de mummie. Mensen dachten meteen aan een gifcapsule. Spannend verhaal.

Fout. Het bleek een glassteentje, waarschijnlijk van een rozenkrans. Vastgeraakt in het balsemvermengsel. De echte doodsoorzaak? Waarschijnlijk tbc met longbloeding. Minder dramatisch, maar waar.

Het gekste deel (let op)

Het echte raadsel zat niet in zijn identiteit of dood. Hoe bleef hij driehonderd jaar perfect intact?

De CT-scan onthulde een volgepropte buikholte. Houtkrullen van spar en den, linnen, hennep, vlas – zelfs geborduurd. Plus zinkchloride en andere chemicaliën.

Die mix werkte als een droom. Stof zoog vocht op, zink doodde bacteriën en droogde uit. Slim bedacht.

Maar hoe kwam al dat spul erin? Zonder snee in het lichaam?

De ongemakkelijke methode

De wetenschappers concludeerden koel: via de anus.

Ja, echt. In de 18e eeuw stopten ze balsemmateriaal rechtstreeks naar binnen. Geen chique sneden zoals bij Egyptische mummies. Zo'n techniek staat zelden in boeken. Vandaar drie eeuwen verwarring.

Wat leren we ervan?

Dit toont aan: 18e-eeuwers snapten balseming en chemie beter dan we dachten. Ze kozen materialen die vocht weghaalden en rot stopten. Alleen de uitvoering was... opvallend.

Begrafenissen verschilden per streek en tijd. We denken alles te weten over die tijd, maar een Oostenrijks lijk bewijst het tegendeel.

En moderne forensische trucs? Ongelooflijk. Een eeuwenoud geheim gekraakt met scans en tests in maanden tijd.

De les

Volgende keer als iemand zegt dat wetenschap alles weet, denk aan de luchtgedroogde kapelaan. Driehonderd jaar zweeg hij in zijn crypte. Tot een lekkage en Duitse onderzoekers hem lieten praten.

Dat verhaal? Veel gekker dan gedacht.