Περιμένετε, τα σώματά μας ήδη πολεμούν τον καρκίνο;
Αυτό είναι κάτι απίστευτο: το ανοσοποιητικό σας σύστημα είναι ουσιαστικά μια λειτουργία καταπολέμησης του καρκίνου 24 ώρες το 24ωρο. Κάθε μέρα, εντοπίζει και εξαλείφει κύτταρα που μετατρέπονται σε καρκινικά πριν καν γίνουν πρόβλημα.
Όμως, μερικές φορές τα καρκινικά κύτταρα βρίσκουν τρόπο να κρύφονται από το ανοσοποιητικό σύστημα ή απλώς το υπερφορτώνουν. Εκεί είναι που παρεμβάνουν οι επιστήμονες με την ανοσοθεραπεία — θεραπείες που ενισχύουν τις δικές μας άμυνες.
Μια δημοφιλής προσέγγιση περιλαμβάνει την εξαγωγή ανοσοποιητικών κυττάρων από το σώμα, την εκπαίδευσή τους να αναγνωρίζουν τον καρκίνο και την επιστροφή τους στο σώμα. Ακούγεται υπέροχα, έτσι δεν είναι; Το πρόβλημα είναι το εξής: είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναπτυχθούν αρκετά από αυτά τα κύτταρα και, μόλις εισέλθουν στο σώμα, συχνά δεν παραμένουν για πολύ.
Αυτό είναι ακριβώς που κάνει αυτή τη νέα έρευνα από το USC τόσο ενδιαφέρουσα.
Οι «Μεγάλοι Φάγοι» που μπορεί να σώσουν ζωές
Η ομάδα του USC εστίασε σε κάτι που ονομάζεται GMPs — προγόνους γρανυλοκυττάρων-μονοκυττάρων. Αυτά είναι ουσιαστικά «μωρά» ανοσοποιητικά κύτταρα που δεν έχουν αποφασίσει ακόμα τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν κάτι sorprendenteτο: υπό τις κατάλληλες εργαστηριακές συνθήκες, αυτά τα GMPs μπορούν να διαιρούνται ατελείως, παραμένοντας ταυτόχρονα ικανά να γίνουν ισχυρά ανοσοποιητικά κύτταρα που ονομάζονται μακροφάγοι. (Μακροφάγοι σημαίνει κυριολεκτικά «μεγάλοι φάγοι» — καταبطάνε τις απειλές, συμπεριλαμβανομένων των καρκινικών κυττάρων.)
Αυτό είναι σημαντικό επειδή τα ώριμα μακροφάγοι — η πλήρως αναπτυγμένη έκδοση — είναι εξαιρετικά δύσκολο στη διαχείριση. Είναι δύσκολο να πολλαπλασιαστούν, δύσκολο να τροποποιηθούν γενετικά και δεν αντέχουν καλά στην κατάψυξη. Αλλά αυτά τα προγονικά κύτταρα; Είναι ουσιαστικά μια ανανεώσιμη πηγή.
Γιατί αυτό έχει σημασία για τη θεραπεία του καρκίνου
Ας εξηγήσω γιατί είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος:
Για τα καρκινικά αίματος, υπάρχουν ήδη θεραπείες που χρησιμοποιούν μηχανικά τροποποιημένα T κύτταρα (ένας διαφορετικός τύπος ανοσοποιητικού κυττάρου). Η θεραπεία CAR-T έχει σώσει ζωές πολλών ασθενών. Όμως αυτές οι θεραπείες δεν λειτουργούν εξίσου καλά για τους στερεούς όγκους — τις μάζες που αναπτύσσονται σε όργανα όπως οι πνεύμονες, οι θύμους και ο εγκέφαλος.
Τα μακροφάγοι έχουν ένα πλεονέκτημα εδώ: μετακινούνται φυσικά στους ιστούς και μπορούν να διεισδύσουν στους όγκους. Το πρόβλημα ήταν πάντα: «Πώς θα φτιάξουμε αρκετά από αυτά;»
Η λύση του USC; Να χρησιμοποιήσουμε τα GMPs ως σημείο εκκίνησης. Να τα τροποποιήσουμε γενετικά ώστε να αναγνωρίζουν τα καρκινικά σημάδια και στη συνέχεια να τους αφήσουμε να εξελιχθούν σε μακροφάγοι που θα κάνουν τη μάχη.
Σε ποντίκια, αυτά τα τροποποιημένα κύτταρα δεν επιτέθηκαν απλώς στους όγκους — δημιούργησαν μια βάση στον μυελό των οστών και συνέχισαν να παράγουν νέα κύτταρα που πολεμούν τον καρκίνο. Είναι σαν να στήνεις ένα μόνιμο στρατοπέδες αντί να στέλνεις στρατεύτες που τελικά επιστρέφουν στο σπίτι.
Προκαλείζοντας την παλιά επιστήμη
Αυτό είναι κάτι που λατρεύω σε αυτή την έρευνα: προκαλεί αυτό που οι επιστήμονες νόμιζαν ότι γνώριζαν.
Η παραδοσιακή άποψη υποστήριζε ότι μόνο τα βλαστοκύτταρα μπορούν να αυτοαναπαράγονται ατελείως. Τα προγονικά κύτταρα θεωρούνταν πιο «εξειδικευμένα» — βρίσκονταν σε μια μονοδρομική διαδρομή προς την becoming συγκεκριμένων τύπων κυττάρων.
Αλλά η ομάδα του USC έδειξε ότι τα GMPs μπορούν επίσης να αυτοαναπαράγονται, υπό τις κατάλληλες συνθήκες. Είναι το είδος της ανακάλυψης που κάνει τους επιστήμονες να λένε: «Χα, ίσως πρέπει να ανανεώσουμε τα εγχειρίδιά μας».
Τι σημαίνει αυτό για τους ασθενείς
Λοιπόν, ας μιλήσουμε σοβαρά: είμαστε ακόμα σε πρώιμα στάδια. Αυτή η έρευνα έχει δοκιμαστεί μόνο σε ποντίκια μέχρι τώρα. Οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους απέχουν χρόνια, και πολλές εργαστηριακές ανακαλύψεις δεν επιβιώνουν στο ταξίδι προς τις πραγματικές θεραπείες.
Αλλά οι προεκτάσεις είναι τεράστιες. Εάν οι επιστήμονες μπορούν να δημιουργήσουν μια αξιόπιστη, κλιμακούσιμη πηγή μηχανικά τροποποιημένων ανοσοποιητικών κυττάρων, η ανοσοθεραπεία του καρκίνου θα μπορούσε να γίνει πιο προσβάσιμη και πιο αποτελεσματική. Χωρίς να περιμένουμε εβδομάδες για να αναπτυχθούν αρκετά κύτταρα. Χωρίς θεραπείες που εξαντλούν πολύ γρήγορα.
Είναι μια υπενθύμιση ότι η επιστήμη δεν κινείται πάντα σε ευθείες γραμμές. Μερικές φορές οι ερευνητές πέφτουν πάνω σε κάτι απροσδόκητο — όπως κύτταρα που αρνούνται να μεγαλώσουν — και αυτό ανοίγει εντελώς νέες διαδρομές προς το μέλλον.