Εντάξει, πρέπει να σας πω για κάτι που με ενθουσίασε πραγματικά αυτή την εβδομάδα, και δεν υπερβάλλω όταν λέω ότι μοιάζει με το σενάιο του Jurassic Park — εκτός από το ότι, αντί για δεινόσαυρους, οι επιστήμονες αναβίωσαν πρωτεΐνες.
Σωστά καταλάβατε. Πρωτεΐνες. Από πριν από 160 εκατομμύρια χρόνια.
Μια ομάδα του Πανεπιστημίου του Όρεγκον ανακατασκεύασε αρχαία μόρια του ανοσοποιητικού που κάποτε προστάτευαν τα πρώιμα θηλαστικά από λοιμώξεις. Αυτοί οι μικροί πολεμιστές είναι τόσο παλιοί που προηγούνται των περισσότεων θηλαστικών που γνωρίζουμε σήμερα — συμπεριλαμβανομένου και εμάς. Και εδώ βρίσκεται το πραγματικά συναρπαστικό κομμάτι: ορισμένες από αυτές τις αναβιωμένες πρωτεΐνες είναι στην πραγματικότητα καλύτερες στο να σκοτώνουν βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά από ορισμένες εκδόσεις που παράγει το σώμα μας σήμερα.
Περιμένετε, πώς «αναβιώνετε» μια πρωτεΐνη;
Εξαιρετική ερώτηση! Εγώ έκανα την ίδια. Βλέπετε, όταν οι οργανισμοί εξελίσσονται, ο γενετικός τους κώδικας αλλάζει σιγά σιγά από γενιά σε γενιά. Οι επιστήμονες μπορούν στην πραγματικότητα να ανιχνεύουν αυτές τις αλλαγές προς τα πίσω, σαν να γυρίζουν μια ταινία εξελικτικής ταινίας, για να καταλάβουν πώς πιθανότατα έμοιαζαν τα αρχικά γονίδια.
Η ομάδα σύγκρινε γονίδια σύγχρονων θηλαστικών — ανθρώπων, αγελάδων, οτιδήποτε — και χρησιμοποίησε στατιστικές μεθόδους για να προβλέψει πώς πρέπει να έμοιαζαν τα γονίδια των αρχαίων προγόνων τους, όταν οι δεινόσαυροι ήταν ακόμα παρόντες. Στη συνέχεια, συνέθεσαν πραγματικά αυτά τα γονίδια και χρησιμοποίησαν κύτταρα για να παραγάουν τις πρωτεΐνες.
Ειλικρινά, είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά κόλπα της σύγχρονης βιολογίας. Ουσιαστικά πάτησαν «αναίρεση» σε εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης και παρατήρησαν τι συνέβη.
Γιατί η λακτοφερίνη είναι ουσιαστικά ο «πορτιέ» σιδήρου του σώματός σας
Η πρωτεΐνη που βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της έρευνας ονομάζεται λακτοφερίνη, και την έχετε ήδη σε αφθονία στο σώμα σας αυτή τη στιγμή. Βρίσκεται στο μητρικό σας γάλα, στα δάκρυά σας, στο σάλιο σας και ακόμα και στη μούτη σας (συγγνώμη, αλλά είναι αλήθεια).
Τι κάνει η λακτοφερίνη; Σκεφτείτε την ως έναν πορτιέ σιδήρου στο πιο exclusive club του σώματός σας — εκτός από το ότι το club είναι η κυκλοφορία του αίματος σας, και οι ανεπιθύμητοι καλεσμένοι είναι τα βακτήρια.
Βλέπετε, τα βακτήρια αγαπούν τον σίδηρο. Τον χρειάζονται για να αναπτυχθούν και να πολλαπλασιαστούν. Ο ρόλος της λακτοφερίνης είναι να αρπάξει όλο τον σίδηρο, ώστε τα βακτήρια να μην μπορούν να τον αποκτήσουν. Αλλά εδώ γίνεται ενδιαφέρον: η λακτοφερίνη φέρει επίσης ένα ενσωματωμένο όπλο. Έχει μια μικρή αντιμικροβιακή πεπτίδια συνδεδεμένη μαζί της, η οποία μπορεί να διαπεράσει τις μεμβράνες των βακτηρίων, προκαλώντας ουσιαστικά τη ρήξη και τον θάνατό τους.
Η φύση είναι σκληρή, φίλοι μου.
**Οι παλαιότερες