Τι Γίνεται Αν Στοχεύαμε Πολύ Χαμηλά Όλο Αυτό Τον Καιρό;
Πρέπει να σου πω κάτι που με εξέπληξε όταν το διάβασα για πρώτη φορά.
Ξέρεις αυτές τις συστάσεις για την πρωτεΐνη που βλέπεις στις ετικέτες τροφίμων; Αυτές που σου λένε πόση πρωτεΐνη πρέπει να τρως; Αποδεικνύεται ότι δεν φτιάχτηκαν για να σε βοηθήσουν να ευημερείς. Φτιάχτηκαν για να μην... διαλυθείς.
Τρελό, ε;
Ένα νέο άρθρο στο Frontiers in Nutrition κάνει αυτό το επιχείρημα, και ειλικρινά έχει αρκετή λογική μόλις το σκεφτείς.
Το Πρόβλημα με το "Αρκετά Καλό"
Η έρευνα, υπό την ηγεσία του Δρ. Chris Macdonald από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, επισημαίνει κάτι αρκετά προφανές όταν το σκεφτείς: οι δημόσιες συστάσεις υγείας συχνά εστιάζουν στο ελάχιστο. Σχεδιάζονται για να αποτρέψουν εμφανή έλλειψη — όχι για να σε βοηθήσουν να νιώθεις υπέροχα, να κινείσαι ελεύθερα και να διατηρείς την ανεξαρτησία σου μέχρι τα 70, τα 80 και μετά.
Σκέψου το. Οι περισσότερες διατροφικές οδηγίες δημιουργήθηκαν για να απαντήσουν σε ένα αρκετά βασικό ερώτημα: "Τι χρειάζονται οι άνθρωποι για να μην αρρωστήσουν από έλλειψη θρεπτικών συστατικών;"
Αλλά τι γίνεται αν θέλεις κάτι παραπάνω; Τι γίνεται αν θέλεις να ανθίσεις;
Εκεί η θέση του Δρ. Macdonald γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα.
Οι Μύες σου είναι η Ανεξαρτησία σου
Κάτι που δεν εκτίμησα πραγματικά μέχρι να αρχίσω να ψάχνω την έρευνα για τη γήρανση: η μυϊκή μάζα είναι ουσιαστικά το εισιτήριό σου για να μένεις ανεξάρτητος καθώς μεγαλώνεις.
Σκέψου τα πράγματα που πιθανώς θεωρείς δεδομένα αυτή τη στιγμή — να σηκώνεσαι από μια καρέκλα χωρίς γκρίνια, να κουβαλάς τα ψώνια, να ανεβαίνεις σκάλες, να παίζεις με τα εγγόνια σου. Όλα αυτά απαιτούν μύες. Και εδώ είναι η παγίδα: αρχίζουμε να χάνουμε μυϊκή μάζα στα 30 μας, και η διαδικασία επιταχύνεται με την ηλικία.
Ο Δρ. Macdonald υποστηρίζει ότι η πρόσληψη πρωτεΐνης μας θα έπρεπε να υποστηρίζει αυτή την πραγματικότητα. Αλλά οι τωρινές οδηγίες; Βασίζονται στο τι χρειάζονται οι καθιστικοί ενήλικες για να αποτρέψουν την έλλειψη. Όχι τι χρειάζονται οι δραστήριοι, ηλικιωμένοι άνθρωποι για να διατηρήσουν δύναμη και λειτουργικότητα.
Η έρευνα προτείνει ότι οι ηλικιωμένοι, οι σωματικά δραστήριοι άνθρωποι, ακόμα και οι έγκυες μπορεί να ωφεληθούν από σημαντικά υψηλότερη πρόσληψη πρωτεΐνης από αυτή που συνήθως συνιστούν οι οδηγίες.
Η Άσκηση δεν είναι Μόνο για Απώλεια Βάρους (Ντου, Αλλά Ας το Κατανοήσουμε Πραγματικά)
Ξέρεις τι είναι αστείο; Έχουμε κάπως αποφασίσει συλλογικά ότι η άσκηση αφορά κυρίως το να φαίνεσαι καλά στο μαγιό. Που είναι... ένας περίεργος τρόπος να σκέφτεσαι κάτι τόσο θεμελιώδες για τη μακροπρόθεσμη ευημερία μας.
Το άρθρο εξετάζει πάρα πολλή έρευνα που δείχνει ότι η τακτική άσκηση συνδέεται με:
- Χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου (δεν είναι αστείο)
- Καλύτερη ψυχική υγεία
- Ισχυρότερη γνωστική λειτουργία
- Μεγαλύτερη αντίσταση στη φθορά που συνδέεται με την ηλικία
Και κάτι που βρήκα ιδιαίτερα πειστικό: ο συνδυασμός αερόβιας άσκησης όπως περπάτημα ή ποδηλασία με ασκήσεις δύναμης φαίνεται να προσφέρει ιδιαίτερα ισχυρά οφέλη. Είναι σαν να λειτουργεί καλύτερα το σώμα σου όταν το προκαλείς με διαφορετικούς τρόπους.
Ο Πραγματικός Λόγος που Έχει Σημασία
Ο Δρ. Macdonald είπε κάτι στο άρθρο που με σταμάτησε. Επισήμανε ότι η έντονη άσκηση και οι δίαιτες με υψηλή πρωτεΐνη συχνά συνδέονται με επιφανειακούς στόχους — ξέρεις, "κοιλιακούς" και "σώματα παραλίας".
Αλλά αυτό που υποστηρίζει (και συμφωνώ απόλυτα) είναι ότι τα ίδια εργαλεία μπορούν να βοηθήσουν τον γενικό πληθυσμό να επεκτείνει τόσο τη διάρκεια ζωής όσο και τα υγιή χρόνια ζωής. Μιλάμε για το να μπορείς να σηκώσεις τα εγγόνια σου. Να θυμάσαι ποιος είναι. Να παίζεις μαζί τους στο πάρκο αντί να τους βλέπεις από έναν πάγκο.
Όταν βλέπουμε ένα χαρακτηριστικό ηλικιωμένο αργό, εύθραυστο, σκυμμένο άτομο, συχνά το αποδεχόμαστε απλά ως "ο Πατέρας Χρόνος κάνει τη δουλειά του." Αλλά ο Macdonald προτείνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι στην πραγματικότητα απόδειξη ενός τρόπου ζωής που δεν ταίριαζε με αυτό που χρειάζονται τα σώματά μας.
Τι Γίνεται με τους Χορτοφάγους;
Γρήγορη σημείωση γιατί ξέρω ότι μερικοί αναρωτιέστε: αυτό δεν αφορά μόνο το κρέας.
Το άρθρο τονίζει ότι η υψηλότερη κατανάλωση πρωτεΐνης είναι απολύτως εφικτή με φυτικές δίαιτες με στοχευμένο σχεδιασμό γευμάτων. Και ειλικρινά, βλέπουμε όλο και περισσότερους vegan αθλητές να αποδεικνύουν αυτό το σημείο κάθε μέρα. Απλά χρειάζεται λίγη περισσότερη προσοχή και ποικιλία.
Τι Κάνουμε Λοιπόν με Αυτό;
Κοίτα, δεν είμαι εδώ για να σου πω να αρχίσεις να μετράς γραμμάρια εμμονικά ή να γίνεις ένας από αυτούς που φέρνουν στήθος κοτόπουλου σε κάθε μπάρμπεκιου. Αυτό ακούγεται εξαντλητικό και όχι ιδιαίτερα διασκεδαστικό.
Αλλά αυτό που ίσως αξίζει να σκεφτείς:
Ίσως το "αρκετά" δεν είναι πραγματικά αρκετό. Ίσως το να δίνεις λίγη περισσότερη προσοχή στην πρόσληψη πρωτεΐνης — ειδικά καθώς μεγαλώνεις — να είναι μία από τι πιο έξυπνες επενδύσεις για τη μελλοντική σου ανεξαρτησία.
Και ίσως η άσκηση να μην είναι κάτι που κάνεις μόνο όταν θέλεις να χάσεις βάρος πριν από ένα ταξίδι στη θάλασσα. Είναι κάτι που κάνεις για να είσαι σε 30 χρόνια από τώρα ο άνθρωπος που σηκώνεται από μια καρέκλα χωρίς βοήθεια, κουβαλάει τα ψώνια του και έχει ενέργεια να ζει πραγματικά.
Ο Δρ. Macdonald προτείνει ότι χρειαζόμαστε μια αλλαγή στον τρόπο που η κοινωνία βλέπει αυτά τα πράγματα. Αντί απλά να αποτρέπουμε τα κακά αποτελέσματα, θα έπρεπε να δίνουμε στους ανθρώπους τη δυνατότητα να πετυχαίνουν πραγματικά καλά.
Νομίζω ότι αυτό ακούγεται αρκετά ωραίο, ε;
Η αρχική έρευνα δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Nutrition και συζητήθηκε από το Science Daily.