- Εισαγωγή για τα ιπτάμενα αυτοκίνητα και γιατί μας αρέσει η ιδέα
- Η ανακοίνωση της δοκιμαστικής παρουσίασης της Tesla
- Ιστορία αποτυχημένων υποσχέσεων (με δικά μου λόγια, όχι αντιγρασμένα)
- Τα σχόλιά και οι απόψεις μου
- Αναστοχασμός στο κλείσιμο
ΕOk, πρέπει να παραδεχτώ—όταν είδα για πρώτη φορά το βίντεο με το ιπτάμενο Roadster της Tesla να εκτοξεύεται αναποδογυρισμένο και μετά να ισορροπεί κομψά στον αέρα, ακούστηκε ένα έντονο «ουάου» από στόμα μου. Γιατί ας είμαστε ειλικινείς, τα ιπτάμενα αυτοκίνητα είναι φοβερά. Είναι το είδος των πραγμάτων που ονειρευόμαστε από τότε που είδαμε τον Marty McFly να πετάει πάνω από την κίνηση στο Back to the Future Part II.
Ο Elon Musk παρουσίασε αυτή την μικρή ομορφιά σε εγκατάσταση της SpaceX στο Τέξας, μπροστά σε ένα ενθουσιασμένο πλήθος που πανηγύριζε. Το αυτοκίνητο χρησιμοποιεί 10 ακροφύσια τοποθετημένα σε υπερυψηλοκα능 αερίων για να εκτοξεύσει ουσιαστικά στον ουρανό. Χωρίς οδηγό, σημείωσε ο Musk—για να «βεβαιωθούμε ότι δεν θα σκοτώσουμε κανέναν», είπε με ένα γέλιο. Κομψό.
Χρονοδιάγραμμα παραγωγής; 2028, αν όλα πάνε τέλεια σύμφωνα με το σχέδιο.
Και κοιτάξτε, θέλω να πετύχει αυτό. Πραγματικά. Υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο στο να θέλεις να απελευθερωθείς από τις μποτιλιαρισμένες λεωφόρους και τις συμφορτηζόμενες λεωφόρους. Αλλά εδώ είναι το θέμα—και το λέω με όλη την αγάπη που έχω στην καρδιά μου—έχουμε ήδη περάσει από αυτό. Πολλές, πολλές φορές.
Πάνω στα 1957, το περιοδικό Popular Mechanics ανακοίνωσε με αυτοπεποίθηση ότι το «Aerial Sedan» της Hiller Helicopter Company θα ήταν το ιπτάμενο αυτοκίνητό σας μέχρι το 1967. Το άρθρο περιέγραψε ακόμα και την μηχανική λεπτομερώς—τέσσερα ανεμιστήρες που υποστηρίζουν τη μηχανή και την καμπίνα. Ο Stanley Hiller Jr., ο εφευρέτης, είχε ήδη κάνει ιστορία ως έφηβος δημιουργώντας το πρώτο οριζόντιο ελικόπτερο. Δεν ήταν καθόλου ερασιτέχνης.
Ο Κόρεας Πόλεμος υποτίθεται ότι καθυστέρησε τα πράγματα. Μετά, λοιπόν... δεν συνέβη. Το ιπτάμενο αυτοκίνητο δεν εμφανίστηκε ποτέ στις αυλές των Αμερικανών. Όπου κι αλλ nơi, για την προσεγγία.
Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες. Κάθε λίγα χρόνια, κάποια εταιρεία ή εφευρέτης υπόσχεται ότι το ιπτάμενο αυτοκίνητο έρχεται επιτέλους, και κάθε λίγα χρόνια, εμείς είμαστε ακόμα κολλημένοι στην κίνηση στο έδαφος.
Τότε γιατί συνεχίζω να γράφω για αυτά τα πράγματα; Γιατί συνεχίζω να ενθουσιάζομαι; Γιατί ειλικρινά, αυτό είναι αυτό που σημαίνει να είσαι άνθρωπος, έτσι δεν είναι; Ονειρευτούμε αδύνατα όνειρα. Φτιάχνουμε πράγματα που φαίνονται τρελά. Και ξέρετε τι; Τα περισσότερα από αυτά τα τρελά ιδέες αποτυγχάνουν. Αλλά κάποια δεν αποτυγχάνουν. Οι αδελφοί Ράιτ γελούν πριν κάνουν ιστορία στο Kitty Hawk.
Θα είναι το ιπτάμενο αυτοκίνητο της Tesla αυτό που θα λειτουργήσει πραγματικά; Δεν ξέρω πραγματικά. Η μηχανική επίδειξη ήταν εντυπωσιακή—θα τους το παραδεχτώ. Αλλά υπάρχει τεράστια απόσταση ανάμεσα στο «κοιτάξτε τι μπορούμε να κάνουμε σε μια ελεγχόμενη επίδειξη» και στο «αυτό είναι ένα ασφαλές, οικονομικό όχημα που μπορείς να αγοράσεις».
Αυτό που ξέρω είναι αυτό: κάθε φορά που κάποιος δοκιμάζει το όνειρο του ιπτάμενου αυτοκινήτου, μαθαίνουμε κάτι καινούργιο. Ίσως το πρόβλημα να μην είναι η τεχνολογία—ίσως είναι η νομοθεσία, ή το κόστος, ή η υποδομή. Ίσως χρειαζόμαστε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση.
Οπότε ναι, θα παραμείνω προσεκτικά αισιόδοξος για το χρονοδιάγραμμα της Tesla για το 2028. Θα παρακολουθώ με ενδιαφέρον καθώς πιθανότατα θα συντάξουν μερικά πρωτότυπα και θα βρουν τι είναι πραγματικά εφικτό. Και θα είμαι εδώ γράφοντας γι' αυτό, γιατί ειλικρινά, ακόμα και οι αποτυχίες είναι μέρος της ιστορίας που τελικά μας οδηγεί κάπου εκπληκτικό.
Μόνο μην ανταλλάξετε ακόμα το sedan σας για μια προκαταβολή σε αυτό. Η ιστορία προτείνει ότι η υπομονή μπορεί να είναι σοφή.
https://www.popularmechanics.com/cars/hybrid-electric/a74158903/tesla-flying-car-history