Mist: een wereld van levende druppels

Stephen King maakte mist eng in The Mist. In werkelijkheid is mist ook levend, maar op een heel andere manier. Wetenschappers van Arizona State University ontdekten dat mistdruppels kleine leefwerelden zijn voor bacteriën. Geen horrorverhaal, wel een nieuw hoofdstuk in de microbiologie.

Niet alleen water

Fog is geen puur water. Onderzoekers namen twee jaar lang monsters in Pennsylvania. Ze zagen dat één procent van de druppels bacteriën bevat. Dat klinkt weinig, tot je beseft dat een mistbank uit biljoenen druppels bestaat. De dichtheid aan microben blijkt net zo hoog als in zeewater.

Bacteriën eten vervuiling

Sommige van die bacteriën zijn methylobacteriën. Die eten formaldehyde, een schadelijke stof die ontstaat als methaan reageert met zonlicht. De bacteriën gebruiken het als voedselbron. Na een mistperiode telden de onderzoekers meer methylobacteriën. Onder de microscoop zagen ze de cellen groeien en delen. Zo vermindert de mist actief een luchtvervuiler.

Een tijdelijk ecosysteem

Mist is dus geen passief weerfenomeen. Het lijkt eerder op een kortstondig ecosysteem. De druppels bieden bacteriën mogelijk bescherming tegen uv-straling en een gemakkelijke manier om zich te verplaatsen. De microben hebben een eigen niche gevonden en maken er gebruik van.

Nog veel onbekend

Toch blijven er vragen open. Kustmist bevat andere soorten dan mist boven land. Ook weten we niet hoe actief de bacteriën zijn zonder zonlicht. En de concentraties variëren sterk per plek en per weersituatie.

Wat dit betekent

We dachten mist te begrijpen. Nu blijkt dat er een levende laag aan zit. In plaats van dreiging leveren de bacteriën een kleine, stille bijdrage aan schonere lucht. De volgende keer dat mist om je auto hangt, rijd je dus niet alleen. Je hebt gezelschap van miljarden kleine opruimers die hun werk doen.