Αυτοί οι Παγετώνες Είναι Πολύ Πιο Ευαίσθητοι Απ' Ό,τι Πιστεύαμε

Θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σας — όταν διάβασα για αυτή την έρευνα, με εξέπληξε αληθινά. Όχι επειδή η επιστήμη ήταν περίπλοκη (αν και είναι λίγο), αλλά επειδή αυτοί οι τεράστιοι σχηματισμοί πάγου αντιδρούν στις αλλαγές θερμοκρασίας με απίστευτη ταχύτητα.

Ερευνητές από το Carnegie Mellon University και το University of Alaska Fairbanks ανακάλυψαν ότι οι παγετώνες της Αλάσκα είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι στη ζέστη. Τόσο ευαίσθητοι που με κάθε βαθμό Κελσίου που ανεβαίνει η μέση θερμοκρασία του καλοκαιριού, το λιώσιμο των παγετώνων διαρκεί περίπου τρεις εβδομάδες παραπάνω.

Τρεις εβδομάδες! Σχεδόν ένας ολόκληρος μήνας επιπλέον λιώσιμο από έναν μόνο βαθμό.

Ξέρω τι σκέφτεστε — «Ένας βαθμός δεν ακούγεται και τόσο σημαντικός». Και ειλικρινά, έχετε δίκιο. Γι' αυτό ακριβώς είναι τόσο ανησυχητικό. Δεν μιλάμε για δραματικές αλλαγές θερμοκρασίας. Μιλάμε για σταδιακή θέρμανση που ήδη έχει ξεκινήσει σε όλο τον κόσμο.

Η Τεχνολογία Πίσω από την Ανακάλυψη

Εδώ τα πράγματα γίνονται πραγματικά ενδιαφέροντα από τεχνολογικής άποψης. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν κάτι που ονομάζεται συνθετικό άνοιγμα ραντάρ (SAR), τοποθετημένο στους ευρωπαϊκούς δορυφόρους Sentinel-1. Δεν είναι η συνηθισμένη κάμερα.

Το SAR λειτουργεί στέλνοντας παλμούς μικροκυμάτων προς την επιφάνεια της Γης από το διάστημα και μετά αναλύοντας τα σήματα που επιστρέφουν. Επειδή χρησιμοποιεί μικροκύματα αντί για ορατό φως, μπορεί να δει μέσα από σύννεφα, καπνό, ακόμα και μέσα στο σκοτάδι. Αυτό είναι τεράστιο πλεονέκτημα για την παρακολούθηση των παγετώνων, αφού πολλές από αυτές τις απομακρυσμένες περιοχές είναι συχνά καλυμμένες με σύννεφα ή βιώνουν την πολική νύχτα.

Οι παραδοσιακές μέθοδοι βασίζονταν σε οπτικά όργανα — βασικά, τραβούσαν φωτογραφίες των παγετώνων κοντά στο τέλος του καλοκαιριού. Όπως επισήμανε ο ερευνητής Mark Fahnestock, υπάρχει ένα πρόβλημα με αυτή την προσέγγιση:

«Αν καθυστερήσεις μια μέρα να τραβήξεις τη φωτογραφία σου, μπορεί να έχει χιονίσει σε ολόκληρο τον παγετώνα και να μην μπορείς να δεις πού βρίσκεται ο γυμνός πάγος από κάτω.»

Φανταστείτε να προσπαθείτε να κάνετε τη δουλειά σας όταν ο καιρός μπορεί κυριολεκτικά να σβήσει τα δεδομένα σας από τη μια μέρα στην άλλη!

Η νέα μέθοδος SAR επιτρέπει στους επιστήμονες να παρακολουθούν τους παγετώνες αυτόματα και συνεχώς όλο τον χρόνο, όχι μόνο κατά τις σύντομες περιόδους καθαρού ουρανού. Αρκετά έξυπνο, σωστά;

το Καλοκαιρινό Κύμα Ζέστης του 2019: Μια Ματιά στο Μέλλον

Η ερευνητική ομάδα εστίασε σε ένα ακραίο κύμα καύσωνα που έπληξε την Αλάσκα τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2019 — το θυμάστε; Για σχεδόν δύο εβδομάδες, οι θερμοκρασίες σε πολλές περιοχές ήταν εντυπωσιακά 20 με 30 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο. Το Άνκοριτζ έφτασε τους 32°C, κάτι πρακτικά πρωτοφανές για την περιοχή (οι συνηθισμένες θερμοκρασίες του καλοκαιριού κυμαίνονται γύρω στους 18°C).

Αυτό που συνέβη στους παγετώνες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν αποκαλυπτικό. Η χιονογραμμή — εκείνο το όριο ανάμεσα στο χιόνι που καλύπτει τον πάγο και στον γυμνό παγετώνα — ανέβηκε σχεδόν 107 μέτρα ψηλότερα σε υψόμετρο. Σε ένα κανονικό έτος, δεν θα έφτανε σε τέτοια υψόμετρα παρά μόνο δύο μήνες αργότερα.

Σκεφτείτε το για μια στιγμή. Σχεδόν 107 μέτρα ψηλότερα, δύο μήνες νωρίτερα. Είναι σαν να βλέπεις το καλοκαίρι να επιταχύνεται σε αυτούς τους αρχαίους σχηματισμούς πάγου.

Οι συνέπειες είναι σοβαρές. Όταν το προστατευτικό χιόνι εξαφανίζεται νωρίς, ο σκοτεινός γυμνός πάγος και το φιρν (εκείνο το μερικώς συμπιεσμένο χιόνι) από κάτω εκτίθενται στον ήλιο για περισσότερο χρόνο. Περισσότερη έκθεση σημαίνει περισσότερο λιώσιμο, που σημαίνει περισσότερο νερό που ρέει στον ωκεανό — και αυτό πριν φτάσουμε στις μακροπρόθεσμες ανησυχίες για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Γιατί Έχει Σημασία Πέρα από την Επιστήμη

Ξέρω τι μπορεί να σκέφτονται μερικοί από σας — «Ωραία, άλλη μια κλιματική μελέτη. Τι μπορώ να κάνω εγώ για τους παγετώνες της Αλάσκα;»

Όμως αυτά τα ευρήματα μας λένε κάτι κρίσιμο για το πώς αντιδρά ο πλανήτης μας στη θέρμανση. Τώρα έχουμε μια μετρήσιμη, ποσοτικοποιημένη σχέση ανάμεσα στη θερμοκρασία και τη συμπεριφορά των παγετώνων. Οι επιστήμονες μπορούν πραγματικά να προβλέψουν πόσο επιπλέον λιώσιμο θα δούμε κάτω από διαφορετικά σενάρια θέρμανσης.

Όπως είπε ο ερευνητής Albin Wells: «Αυτές οι συσχετίσεις με τη θερμοκρασία αρχίζουν να μας δίνουν μια αίσθηση για το πόσο τήξη ή υποχώρηση της χιονογραμμής μπορούμε να περιμένουμε σε μελλοντικά, θερμότερα κλίματα.»

Αυτές είναι δυνατές πληροφορίες. Όχι μόνο για επιστήμονες, αλλά για κοινότητες, κυβερνήσεις και σχεδιαστές που πρέπει να καταλάβουν τι έρχεται.

Πέρα από τις πρακτικές συνέπειες, υπάρχει κάτι σχεδόν πνευματικό σε αυτή την έρευνα. Αυτοί οι παγετώνες υπάρχουν εδώ και χιλιάδες χρόνια, ρέοντας αργά μέσα από τα βουνά της Αλάσκα. Έχουν δει πολιτισμούς να ανεβαίνουν και να πέφτουν. Και τώρα, εξαιτίας μας, αντιδρούν στις αλλαγές θερμοκρασίας σε χρονικές κλίμακες εβδομάδων αντί για δεκαετίες.

Η Ουσία

Τι πρέπει λοιπόν να κρατήσουμε από όλα αυτά; Μερικά πράγματα, νομίζω:

Πρώτον, το κλιματικό σύστημα του πλανήτη μας είναι λεπτά ρυθμισμένο. Ένας μόνο βαθμός θέρμανσης — η είδους αλλαγή που ίσως να μην προσέξεις καν στην καθημερινότητά σου — μπορεί να έχει τεράστιες επιπτώσεις σε αυτά τα τεράστια παγετωνικά συστήματα.

Δεύτερον, η τεχνολογία μας βοηθά να βλέπουμε αυτές τις αλλαγές με πρωτοφανή σαφήνεια. Η δυνατότητα να παρακολουθούμε παγετώνες αυτόματα και όλο τον χρόνο χρησιμοποιώντας δορυφορικό ραντάρ αλλάζει το παιχνίδι στην παρακολούθηση του πάγου του κόσμου μας.

Τρίτον, και ίσως το πιο σημαντικό, έχουμε περισσότερες πληροφορίες από ποτέ. Το ερώτημα δεν είναι αν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει — είναι αν θα κάνουμε κάτι γι' αυτό.

Εγώ διαλέγω να παραμείνω προσεκτικά αισιόδοξος. Μελέτες σαν αυτή μας δίνουν τη γνώση που χρειαζόμαστε για καλύτερες αποφάσεις. Και αυτό, φίλοι μου, είναι πώς ξεκινά η αλλαγή — όχι με την απελπισία, αλλά με την κατανόηση.

Πηγή: ScienceDaily