Το χώμα που πετάμε μπορεί να γίνει θησαυρός

Σκεφτείτε να μαθαίνετε ότι τα υλικά που χρειάζεται η χώρα σας για να κρατήσει την τεχνολογική της δύναμη βρίσκονται ήδη εδώ, πεταμένα σαν σκουπίδια. Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα με μια απλή βιομηχανική λάσπη.

Την λένε κόκκινη λάσπη. Βγαίνει από την παραγωγή αλουμινίου και για χρόνια θεωρείται άχρηστη. Συσσωρεύεται σε τεράστιες ποσότητες και κανείς δεν θέλει να την έχει κοντά του. Μολύνει, ζέχνει, είναι δύσκολη στην απόρριψη.

Μέσα σε αυτήν όμως κρύβονται δύο μέταλλα που η Αμερική δεν έχει. Τα εισάγει και εξαρτάται από άλλες χώρες για να τα βρει.

Γάλλιο και σκάνδιο: τα μέταλλα που κάνουν τη διαφορά

Το γάλλιο μπαίνει στις οθόνες, στους ηλιακούς συλλέκτες και στα συστήματα καθοδήγησης. Χωρίς αυτό, δεν λειτουργούν οι υπερ-ταχύτητες πυραύλων ούτε οι προηγμένοι ημιαγωγοί.

Το σκάνδιο είναι ακόμα πιο ξεχωριστό. Αναμειγνύεται με άλλα μέταλλα και τα κάνει πιο ελαφριά και ανθεκτικά. Ιδανικό για μαχητικά αεροπλάνα και εξοπλισμό ακριβείας.

Η Αμερική δεν παράγει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Τα εισάγει όλα. Και όταν η Κίνα άρχισε να περιορίζει τις εξαγωγές, φάνηκε πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργήθηκε.

Το σχέδιο «Λάσπη σε μέταλλο»

Μια εταιρεία από τη Γιούτα και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια δουλεύουν μαζί για να βγάλουν αυτά τα μέταλλα από την κόκκινη λάσπη. Σκοπός τους είναι να διαλύσουν το υλικό με ειδικά διαλύματα και να ξεχωρίσουν τα χρήσιμα συστατικά.

Δεν είναι εύκολο. Τα μέταλλα δεν φαίνονται με το μάτι. Χρειάζονται πολλές δοκιμές και προσεκτική επεξεργασία. Όμως η ποσότητα λάσπης που υπάρχει είναι αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας.

Γιατί δεν είναι μόνο στρατιωτικό ζήτημα

Τα σπάνια μέταλλα βρίσκονται παντού: σε ανεμογεννήτριες, κινητά τηλέφωνα, αυτοκίνητα, υπολογιστές. Όποιος ελέγχει την προμήθειά τους, κρατάει το πάνω χέρι. Η Κίνα το κατάλαβε νωρίς και έχτισε τη θέση της.

Η Αμερική προσπαθεί τώρα να αντιδράσει. Ανοίγει παλιές εξορύξεις και κλείνει συμφωνίες με συμμάχους. Το πιο έξυπνο όμως είναι να βρει τρόπο να χρησιμοποιήσει τα δικά της απόβλητα.

Το συμπέρασμα

Κάποιες φορές η λύση δεν είναι κάπου μακριά. Είναι ήδη εδώ, πεταμένη. Αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο που κοιτάμε τα πράγματα που θεωρούμε άχρηστα.