Πυρηνικά στο Διάστημα; Ναι, Συνέβη Πραγματικά
Θα σου πω κάτι. Όταν το άκουσα για πρώτη φορά, νόμισα ότι ήταν σενάριο από ταινία του '60. Πυρηνικά όπλα να στρέφονται γύρω από τη Γη, έτοιμα να πέσουν πάνω σε πόλεις χωρίς καμία προειδοποίηση; Ακούγεται σαν ιδέα του Dr. Strangelove μετά από πολύ καφέ.
Αλλά είναι αληθινό. Και επέστρεψε.
Η Σοβιετική Έκδοση: "Όχι Πυρηνικά στο Διάστημα" (Τεχνικά Μιλώντας)
Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ενώ όλοι κοιτούσαν τα διηπειρωτικά βαλλιστικά πυράλα να διασχίζουν ωκεανούς, η Σοβιετική Ένωση δούλευε κάτι πολύ πιο ανησυχητικό. Το ονόμασαν FOBS — Σύστημα Μερικής Τροχιακής Βομβαρδιστικής.
Η λογική ήταν απλή και τρομακτική: αντί να εκτοξεύσεις πύραυλο κατευθείαν στις ΗΠΑ (που θα ενεργοποιούσε κάθε σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης), τον πέταγες στο διάστημα. Έκανε μισή περιστροφή γύρω από τη Γη. Και μετά έπεφτε από μια εντελώς απροσδόκητη κατεύθυνση.
Φαντάσου να προσπαθείς να αμυνθείς σε επίθεση που έρχεται από πάνω, από πίσω, από κατεύθυνση που δεν παρακολουθεί κανένας.
Το Κενό στη Συνθήκη
Εδώ γίνεται ενδιαφέρον. Το 1967, η Συνθήκη για το Διάστημα απαγόρευσε ρητά την τοποθέτηση πυρηνικών στο διάστημα. Αλλά οι Σοβιετικοί βρήκαν το κενό.
Το FOBS δεν έκανε πλήρη τροχιά. Μόνο μισή. Οπότε τεχνικά, δεν τοποθετήθηκε πυρηνικό όπλο σε τροχιά. Απλώς... πέρασε.
Θα το έλεγα την απόλυτη νομική πατέντα. Σαν να βρεις πινακίδα "Απαγορεύεται το κολύμπι" και να αποφασίσεις να μπεις μέχρι τα γόνατα.
Οι Σοβιετικοί δοκίμασαν το σύστημα το 1968. Δούλεψε.
Ο κόσμος στη Σοβιετία, παρεμπιπτόντως, δεν είχε ιδέα. Το 1967, όταν είδαν περίεργα φώτα να περνούν στον νυχτερινό ουρανό, πολλοί πίστεψαν ότι έρχονταν εξωγήινοι. Το Πεντάγωνο τελικά αναγκάστηκε να αποκαλύψει την αλήθεια — για να σταματήσει τον πανικό με τους εξωγήινους, ενώ ο πραγματικός κίνδυνος ήταν η πυρηνική καταστροφή από πάνω.
Η Αμερικανική Απάντηση
Οι ΗΠΑ τελικά βρήκαν τρόπο να ανιχνεύουν εκτοξεύσεις FOBS. Τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης αναβαθμίστηκαν. Το στοιχείο του αιφνιδιασμού χάθηκε — θεωρητικά.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι λύθηκε για πάντα.
Η Κίνα Εισέρχεται
Η Κίνα αναπτύσσει δικό της FOBS. Και το έχει αναβαθμίσει.
Έχουν συνδυάσει το σύστημα με υπερηχητικά αεροχήματα — πυραύλους που πετούν πολύ χαμηλά, σε ταχύτητες πάνω από πέντε φορές την ταχύτητα του ήχου. Δεν ακολουθούν προβλέψιμη τροχιά. Είναι δύσκολο να τους καταρρίψεις.
Τώρα φαντάσου αυτή την τεχνολογία με δυνατότητα εκτόξευσης από το διάστημα.
Το κινεζικό σύστημα ονομάζεται Long March — Μεγάλη Πορεία. Εκείνη η ιστορική υποχώρηση χιλιάδων χιλιομέτρων που κατέληξε σε νίκη. Υπάρχει μια ποιητική ειρωνεία εδώ.
Ο συνδυασμός σημαίνει απειλές που:
- Πλησιάζουν από απροσδόκητες γωνίες
- Κινούνται με υπερηχητικές ταχύτητες
- Παρακάμπτουν παραδοσιακά αμυντικά συστήματα
- Αφήνουν ελάχιστο χρόνο αντίδρασης
Γιατί Πρέπει να Σε Απασχολεί;
Όχι, δεν πρόκειται να χαθούμε όλοι αύριο. Η αμοιβαία καταστροφή εξακολουθεί να ισχύει.
Αλλά υπάρχουν τρία πράγματα που αξίζει να σκεφτείς.
Πρώτον, οι κανόνες για το διάστημα διαβρώνονται. Η Συνθήκη του 1967 υπήρχε για λόγο. Όταν οι χώρες αρχίζουν να βρίσκουν δημιουργικές ερμηνείες, δημιουργείται αστάθεια.
Δεύτερον, τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης σχεδιάστηκαν για συγκεκριμένες απειλές. Ένας συνδυασμός FOBS-υπερηχητικών είναι φτιαγμένος να εκμεταλλεύεται κενά.
Τρίτον, πρόκειται για επιταχυντή κούρσας εξοπλισμών. Όταν μια χώρα αναπτύσσει κάτι, οι άλλες νιώθουν πίεση να απαντήσουν.
Το Συμπέρασμα
Δεν σου γράφω αυτό για να σου φτιάξω το κέφι απόψε.
Αλλά αυτή η ιστορία αξίζει σκέψης. Οι συνθήκες του '60 ήταν έξυπνες. Κράτησαν τα πυρηνικά έξω από το διάστημα για δεκαετίες.
Χρειαζόμαστε νέα σκέψη για νέα εποχή.
Την επόμενη φορά που θα κοιτάξεις τον νυχτερινό ουρανό και θα δεις ένα δορυφόρο να σέρνεται αργά στο σκοτάδι, θυμήσου: δεν είναι όλα εκεί πάνω για επικοινωνία ή επιστήμη.
Μερικά ίσως περιμένουν να ρίξουν κάτι πολύ κακό — από κατεύθυνση που κανείς δεν περίμενε.
Αυτό δεν είναι ακριβώς παρηγορητικό, έ;