Φανταστείτε το εξής: Είστε εργάτης κατασκευών. Η δουλειά σας; Να βοηθήσετε στην τοποθέτηση ενός νέου αγωγού στη Βαλτική Θάλασσα. Δεν ακούγεται ακριβώς σαν κάτι από βιβλία περιπέτειας, σωστά;
Λοιπόν, μερικές φορές το σύμπαν σας επιφυλάσσει εκπλήξεις.
Ακριβώς αυτό συνέβη όταν εργάτες στον Κόλπο του Γκράιφσβαλντ στη Γερμανία ανακάλυψαν πρόσφατα κάτι απίστευτο που κρυβόταν ακριβώς κάτω από τα θολά νερά—a ναυάγιο του 17ου αιώνα, με άγκυρες, εργαλεία, σχοινιά και ένα πραγματικά μυστηριώδες αντικείμενο που αφήνει τους αρχαιολόγους να ξύνουν το κεφάλι τους.
Ένας αγώνας με τον χρόνο
Όταν εντοπίστηκε για πρώτη φορά το ναυάγιο, οι ερευνητές ήξεραν ότι έπρεπε να κινηθούν γρήγορα. Οι συνεργεία κατασκευών είχαν ήδη κινητοποιηθεί για έναν νέο αγωγό υγροποιημένου φυσικού αερίου, και κάθε μέρα που περνούσε σήμαινε μεγαλύτερο κίνδυνο για ό,τι είχε απομείνει από αυτό το αρχαίο σκάφος.
Έτσι, συναρμολόγησαν μια ομάδα δύτες και ξεκίνησαν τη δουλειά—γρήγορα.
Σε διάστημα 12 εντατικών ημερών, πέντε γενναίοι δύτες κατέβηκαν 25 πόδια σε σκοτεινά, λασπώδη νερά 22 φορές για να ανακτήσουν ό,τι μπορούσαν πριν οι εργασίες κατασκευής τους αναγκάσουν να σταματήσουν. Αυτό είναι αφοσίωση, κυρίες και κύριοι. Φανταστείτε να περνάτε τις ώρες εργασίας σας βουτώντας σε νερά με σχεδόν μηδενική ορατότητα, ψάχνοντας μέσα σε μαλακό λάσπη ενώ η προθεσμία σας κυριολεκτικά πλησιάζει με κάθε ώρα που περνά.
Κατόρθωσαν να ανασύουν 60 ευρήματα πριν σταματήσουν για την ημέρα. Σαντα κομμάτια ενός παζλ που έχει παραμείνει στον βυθό της θάλασσας για σχεδόν 400 χρόνια.
Κατασκευή με επικαλυπτόμενες σανίδες: Ο παλιομοδίτικος τρόπος να φτιάξεις ένα σκάφος
Οι δύτες βρήκαν θραύσματα από το σκάφος του πλοίου, και εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται ενδιαφέροντα για εμένα, που είμαι φανατικός των σκαφών. Αυτό το σκάφος ήταν ένα πλοίο κατασκευασμένο με επικαλυπτόμενες σανίδες (clinker-built)—που είναι ουσιαστικά η μεσαιωνική εκδοχή του τρόπου με τον οποίο κατασκευάζουμε στέγες με αλληλοκαλυπτόμενες κεραμίδες.
Οι σανίδες επικάλυπταν η μία την άλλη και στερεώνονταν με σιδερένια καρφιά, στη συνέχεια αδιάβροχες με πίσσα. Ήταν ένα έξυπνο σύστημα που έκανε τα σκάφη τόσο ανθεκτικά όσο και αδιάβροχα, και έτσι κατασκεύαζαν τα σκάφη τους οι Βίκινγκς και γενιές ναυτικών της Βαλτικής.
Με βάση τη δενδροχρονολόγηση (δενδροχρονολόγηση, αν θέλετε να ακουστείτε κομψά), οι ερευνητές διαπίωσαν ότι το ξύλο κόπηκε κάπου μεταξύ 1615 και 1639. Άρα αυτό το μικρό σκάφος έπλεε ενώ ο Τριακονταετής Πόλεος μάστιζε την Ευρώπη—a αρκετά ταραχώδης περίοδος για να είσαι στη θάλασσα, αν με ρωτάτε.