Ένα Μυστικό που Περίμενε Έξι Αιώνες
Γνωρίζετε εκείνη την αίσθηση όταν ανοίγετε μια κάψα του χρόνου; Ο ενθουσιασμός της ανακάλυψης κάτι που δεν έχει δει το φως της ημέρας για δεκαετίες, ίσως και για έναν αιώνα;
Τώρα φανταστείτε να περιμένετε 600 χρόνια.
Ακριβώς αυτό συνέβη πρόσφατα στην έρημο του Περού, όταν οι αρχαιολόγοι άνοιξαν μια σφραγισμένη ταφική θολωτή αίθουσα στην αρχαία πόλη Τσαν Τσαν. Δεν επρόκειτο απλώς για ένα παλιό δωμάτιο — ήταν ένας βασιλικός τάφος, άθικτος από περίπου τον 15ο αιώνα, που βρισκόταν εκεί σαν ένα μήνυμα σε μπουκάλι από μια άλλη εποχή.
Και να το πιο απίστευτο κομμάτι: το κρανίο του κυριότερου ενοίκου ήταν βαμμένο με ένα αδιαμφισβήτητο κόκκινο του αίματος.
Ο Τάφος που Γλίτωσαν οι Ληστές
Αυτό που κάνει αυτή την ανακάλυψη πραγματικά ξεχωριστή είναι το εξής: Το Τσαν Τσαν έχει ανασκαφεί για πάνω από έναν αιώνα. Είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, για όνομα του Θεού. Οι ερευνητές έχουν ψάξει αυτόν τον χώρο για γενιές ολόκληρες.
Αλλά κάπως, αυτή η συγκεκριμένη ταφική αίθουσα ξέφυγε από το ραντάρ. Κανένας ληστής, κανένας λεηλατής τάφων, κανένας κατακτητής Ινκάς που να ψάχνει τριγύρω. Μόνο... σιωπή. Για εξακόσια χρόνια.
Η ομάδα, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Χόρχε Μενέσεζ, βρέθηκε να κατεβαίνει μια σκάλα οκτώ πόδια (περίπου 2,4 μέτρα) μέσα σε μια αίθουσα πλάτους τέσσερις πόδια (περίπου 1,2 μέτρα) που υψωνόταν δεκαέξι πόδια (περίπου 4,9 μέτρα) πάνω από αυτούς. Δεν επρόκειτο για μια γρήγορη στάση — αυτή ήταν μια σκόπιμη, τεράστια κατασκευή σχεδιασμένη για κάποιον σημαντικό. Πολύ σημαντικό.
Το Μυστήριο του Κόκκινου Κρανίου
Λοιπόν, όσον αφορά αυτό το κόκκινο κρανίο. Όχι, δεν ήταν συντηρημένο σε πραγματικό αίμα (συγγνώμη αν ελπίζατε για κάτι πιο μακάβριο). Το χρώμα προέρχεται από το κιννάβαρι — που είναι θειούχο υδράργυρο για όσους αγαπούν τη χημεία — μια χρωστική που ήταν εξαιρετικά σημαντική στις cultures των Άνδεων.
Ο αρχαιολόγος Χένρι Γκαγιοσό Ρουλιέ εξήγησε ότι αυτή η ουσία εμφανιόταν παντού: σε αγγεία, σε τοιχογραφίες, σε σώματα πολεμιστών, ακόμα και σε πλαίσια θυσιών. Αλλά ήταν ιδιαίτερα σημαντική για τις ταφικές πρακτικές, χρησιμοποιούμενη για να καλύψει τις μάσκες που τοποθετούνταν στα πρόσωπα των νεκρών.
Είναι μια εντυπωσιακή εικόνα όταν το σκέφτεστε. Δεν επρόκειτο απλώς για συντήρηση ή για κύρος. Οι Χιμού έβαφαν σκόπιμα τους νεκρούς τους με ζωηρό κόκκινο, μετατρέποντάς τους σε κάτι άλλο από συνηθισμένα πτώματα. Υπάρχει κάτι σχεδόν τελετουργικό σε αυτό, μια οπτική δήλωση ότι αυτά τα άτομα είχαν διαβεί σε ένα διαφορετικό βασίλειο.
Τριάντα Οκτώ Άτομα σε Ένα Συμπλεγμα
Ο κύριος τάφος περιείχε ένα μόνο άτομο — πιθανότα