Ένα χάπι για την πίεση που ίσως αλλάξει τη μάχη με τον καρκίνο

Θέλω να σου μιλήσω για κάτι που με ενθουσίασε πραγματικά όταν το διάβασα. Είναι από εκείνες τις έρευνες που σε κάνουν να πεις "ρε τι ωραίο που είναι η επιστήμη".

Ερευνητές στο Dartmouth Cancer Center ανακάλυψαν ότι η τελμισαρτάνη — ένα απλό χάπι για την πίεση, που κυκλοφορεί χρόνια, κοστίζει ψίχουλα και δεν έχει παρενέργειες — φαίνεται να ενισχύει δραματικά τη δράση ορισμένων στοχευμένων αντικαρκινικών φαρμάκων.

Το πρόβλημα με τα σημερινά φάρμακα

Το αντικαρκινικό φάρμακο στην υπόθεση είναι η ολαπαρίμπη, που ανήκει στους αναστολείς PARP. Αυτά τα φάρμακα είναι έξυπνα — εκμεταλλεύονται μια αδυναμία στον τρόπο που ορισμένα καρκινικά κύτταρα επιδιορθώνουν το DNA τους.

Μόνο που εδώ υπάρχει ένα θέμα: αυτή η αδυναμία υπάρχει μόνο σε συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Πολλοί όγκοι δεν έχουν το κατάλληλο γενετικό προφίλ, οπότε οι αναστολείς PARP δεν τους πιάνουν. Και ακόμα κι όταν δουλεύουν στην αρχή, ο καρκίνος βρίσκει τρόπο να γίνεται ανθεκτικός με τον καιρό.

Είναι σαν να έχεις ένα κλειδί που λειτουργεί μόνο σε κάποιες πόρτες — και μάλιστα αυτές οι πόρτες κάποτε αλλάζουν κλειδαριά.

Το χάπι που αλλάζει τα δεδομένα

Εδώ μπαίνει η τελμισαρτάνη — ένας αποκλειστής υποδοχέα αγγειοτενσίνης (ARB) που οι γιατροί συνταγογραφούν εδώ και δεκαετίες για την υπέρταση. Είναι το είδος του φαρμάκου που παίρνουν εκατομμύρια άνθρωποι κάθε μέρα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Αυτό που ανακάλυψε η ομάδα του Dartmouth είναι απίστευτο. Όταν συνδύασαν τελμισαρτάνη με ολαπαρίμπη σε πειράματα στο εργαστήριο, συνέβη κάτι μαγικό. Ο συνδυασμός δεν δούλευε απλά καλύτερα — δούλευε σε όγκους που κανονικά δεν ανταποκρίνονται καθόλου στους αναστολείς PARP.

Και εδώ είναι το πιο εντυπωσιακό: δεν επρόκειτο μόνο για βλάβη στο DNA. Ο συνδυασμός στην ουσία ξύπνησε το ανοσοποιητικό σύστημα.

Σκέψου το έτσι — η θεραπεία δεν επιτίθετο απλά στον καρκίνο, αλλά χτυπούσε κόρνα στο ανοσοποιητικό και έδειχνε τον όγκο λέγοντας "Κοίτα αυτό! Επίθεση!"

Οι ερευνητές είδαν αυξημένη παραγωγή ιντερφερονών τύπου I — μόρια σηματοδότησης που βοηθούν το ανοσοποιητικό να αναγνωρίζει και να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα. Σύμφωνα με τον Dr. Tyler Curiel, επικεφαλής της μελέτης, "Αυτή η ανοσοενεργοποίηση φαίνεται να είναι ο βασικός λόγος που ο συνδυασμός λειτουργεί τόσο καλά."

Γιατί αυτό το φάρμακο συγκεκριμένα;

Μπορεί να αναρωτιέσαι — υπάρχουν πολλά φάρμακα πίεσης εκεί έξω. Γιατί η τελμισαρτάνη;

Οι ερευνητές τη δοκίμασαν σε σχέση με άλλα φάρμακα της ίδιας κατηγορίας (άλλα ARBs), και η τελμισαρτάνη ήταν η μόνη με αυτές τις αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι σαν να ανακαλύπτεις ότι ανάμεσα σε όλα τα κλειδιά του εργαλειοθήκη σου, ένα είναι επίσης τέλειο κατσαβίδι.

Υπάρχει κι άλλο καλό νέο. Η τελμισαρτάνη μείωσε επίσης τα επίπεδα PD-L1 στα καρκινικά κύτταρα. Πρόκειται για μια πρωτεΐνη που ο καρκίνος χρησιμοποιεί ως αόρατο μανδύα για να κρύβεται από το ανοσοποιητικό. Οπότε η τελμισαρτάνη ουσιαστικά αφαιρεί την αόρατη ασπίδα του καρκίνου από πολλές πλευρές.

Αξιοπρεπές για ένα φάρμακο που σχεδιάστηκε για να ρίχνει την πίεση, ε;

Αληθινοί ασθενείς, αληθινή ελπίδα

Αυτό που με συγκινεί πραγματικά σε αυτή την ιστορία: δεν είναι πια μόνο εργαστηριακή επιστήμη. Κλινικές δοκιμές βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, και τα πρώτα αποτελέσματα είναι ελπιδοφόρα.

Μια δοκιμή εξετάζει τον συνδυασμό σε άνδρες με μεταστατικό, ανθεκτικό στον ευνουχισμό καρκίνο του προστάτη — μια επιθετική μορφή που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Σύμφωνα με τον Dr. Curiel, ο πρώτος ασθενής που εντάχθηκε είχε εξαιρετική ανταπόκριση στη θεραπεία.

Ας το πω ξανά: ο πρώτος ασθενής είχε εξαιρετική ανταπόκριση.

Μια δεύτερη δοκιμή μόλις ενέταξε τον πρώτο ασθενή με καρκίνο ωοθηκών ανθεκτικό στην πλατίνα. Είναι νωρίς για συμπεράσματα, αλλά το ότι προχωρούν τόσο γρήγορα από το εργαστήριο στην κλινική δείχνει πόσο σίγουροι είναι οι ερευνητές.

Γιατί με γεμίζει ελπίδα

Αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο είναι η προσβασιμότητα. Η τελμισαρτάνη είναι:

• Από του στόματος (όχι ενδοφλέβιες εγχύσεις)
• Έχει εξαιρετικό προφίλ ασφάλειας
• Είναι φθηνή (υπάρχουν γενόσημα)
• Είναι ήδη εγκεκριμένη από τον FDA

Όταν συνδυάζεις ένα φάρμακο με όλα αυτά τα πρακτικά πλεονεκτήματα με ένα που ήδη δουλεύει σε κάποιους ασθενείς, βλέπεις μια προσέγγιση που θα μπορούσε να φτάσει σε πολύ κόσμο. Όχι μόνο σε αυτούς που βρίσκονται σε μεγάλα ογκολογικά κέντρα με πειραματικές θεραπείες, αλλά τελικά ίσως σε όποιον τη χρειάζεται.

Ο Dr. Curiel το είπε ωραία: "Ο στόχος μας είναι να διαπιστώσουμε αν αυτός ο συνδυασμός μπορεί να βοηθήσει περισσότερους ασθενείς να επωφεληθούν από μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των αναστολέων PARP και να ξεπεράσουν την αντίσταση."

Αυτό το "περισσότεροι ασθενείς" με αγγίζει πραγματικά. Η θεραπεία του καρκίνου μοιάζει συχνά με παιχνίδι μουσικής καρέκλας — αν ο όγκος σου δεν έχει το σωστό γενετικό προφίλ, μπορεί να μείνεις χωρίς θέση. Έρευνα σαν αυτή θα μπορούσε να σημαίνει περισσότερες καρέκλες για περισσότερους ανθρώπους.

Το ζήτημα

Είμαστε ακόμα στην αρχή. Οι κλινικές δοκιμές είναι μικρές και προκαταρκτικές. Θα χρειαστεί χρόνος για να επιβεβαιωθεί αν αυτό που λειτουργεί στο εργαστήριο και στους πρώτους ασθενείς θα λειτουργήσει ευρέως.

Αλλά η επιστήμη είναι πειστική, το προφίλ ασφάλειας της τελμισαρτάνης είναι αποδεδειγμένο, και τα πρώτα κλινικά σημάδια είναι θετικά. Αυτός είναι ο τύπος έρευνας "επαναχρησιμοποίησης" που μπορεί να αλλάξει το τοπίο της αντικαρκινικής θεραπείας — να πάρει κάτι που ήδη γνωρίζουμε και χρησιμοποιούμε για έναν σκοπό και να ανακαλύψει ότι έχει κι άλλο κόλπο στο μανίκι του, δυνητικά σωτήριο.

Θα παρακολουθώ αυτές τις δοκιμές στενά. Και ελπίζω να το κάνεις κι εσύ.