Het eiwit dat kanker twee keer helpt
Sommige eiwitten in kankercellen doen meer dan je zou verwachten. MYC is er zo een. Al jaren weten we dat dit eiwit tumoren aanzet tot woekeren. Nu blijkt dat het ook nog eens helpt om schade te herstellen. Dat maakt chemotherapie ineens een stuk lastiger.
Waarom herstel een probleem is
Chemotherapie en bestraling werken door het DNA van kankercellen kapot te maken. In theorie zou dat de cellen moeten doden. Maar in de praktijk herstelt het DNA zich soms sneller dan het beschadigd raakt. MYC speelt daarin een grote rol. Het stuurt niet alleen de groei aan, maar ook de reparatieploeg.
Bij alvleesklierkanker is dat extra zorgelijk. Tumoren met veel MYC bleken beter in staat om DNA-schade te herstellen. En die tumoren hadden ook de slechtste vooruitzichten voor patiënten.
Hoe MYC het herstelt
Tot nu toe dachten wetenschappers dat MYC alleen werkte als een soort schakelaar. Het zette genen aan of uit. Maar bij DNA-breuken doet MYC iets anders. Een aangepaste versie van het eiwit gaat zelf naar de plek van de schade. Daar verzamelt het hersteleiwitten en helpt het om de boel weer in elkaar te zetten.
Dat is een verrassende rol. MYC is niet alleen regisseur, maar ook uitvoerder.
Moeilijk aan te pakken
MYC staat al lang bekend als lastig doelwit voor medicijnen. De structuur maakt het bijna onmogelijk om een middel te maken dat alleen dit eiwit raakt. Wetenschappers noemden het zelfs 'undruggable'.
Maar als je precies die reparatiefunctie kunt uitschakelen, zonder de rest van de cellen te verstoren, dan kun je chemotherapie weer effectiever maken. Dat is precies wat de nieuwe ontdekking suggereert. Het geeft hoop dat je MYC niet helemaal hoeft te blokkeren, alleen de schadelijke kant ervan.
Wat dit betekent
De studie lost geen problemen op, but ze laat wel zien waarom sommige behandelingen mislukken. En als je dat begrijpt, kun je gerichtere middelen ontwikkelen. Voor agressieve vormen zoals alvleesklierkanker is dat een stap vooruit.