Waarom de klimaatverandering vooral de jongste kinderen ter wereld treft

Oké, laten we het hebben over iets wat me de laatste tijd bezighoudt – en eerlijk gezegd zou het jou ook moeten bezighouden.

Stel je voor: je bent een kind dat opgroeit in Nigeria, Bangladesh of Brazilië. Jij hebt de klimaatverandering niet veroorzaakt. Je kunt het waarschijnlijk niet eens uitleggen in ingewikkelde wetenschappelijke termen. Maar volgens een gloednieuwe studie gepubliceerd in Science Advances, krijg jij een bijzonder onaangename deal voorgeschoteld als het gaat om onze opwarmende planeet.

Concreet? Een extra maand van brutale, zweetdoorweekte, gevaarlijke hitte. Elk jaar weer.

Ja. Ik weet het. Dat is veel om te verwerken.

Het gaat echt niet goed met de kinderen

Dit is wat er gebeurt: wetenschappers zijn steeds beter geworden in iets wat 'attribution science' heet. Simpel gezegd is dit onderzoek dat ons helpt om met de vinger naar de klimaatverandering te wijzen en te zeggen: "Ja, jij hebt dit gedaan", als het gaat om specifieke weersomstandigheden of trends.

En wat deze nieuwste studie heeft gevonden, is oprecht zorgwekkend. Onderzoekers keken naar hoe klimaatverandering vochtige hittestress beïnvloedt – wat, terzijde, misschien wel erger is dan droge hitte, omdat ons lichaam afkoelt door te zweten, en wanneer de lucht al super vochtig is, geeft dat zwetmechanisme het gewoon op.

De resultaten? Zodra we die kritieke drempel van 1,5 graden Celsius opwarming bereiken (wat volgens de VN op dit punt vrijwel onvermijdelijk is), zullen ongeveer 620 miljoen kinderen van 0 tot 9 jaar elk jaar te maken krijgen met een extra maand van deze vochtige hittestress. Bij 2 graden Celsius opwarming spreken we over 650 miljoen kinderen.

Ter vergelijking: dat is ongeveer drie keer de impact die volwassenen in hun zestig ervaren. Drie keer!

Waar leven deze kinderen? (En waarom maakt dat uit?)

Hier wordt het nog ingewikkelder – en eerlijk gezegd, frustrerender.

De regio's die het hardst worden getroffen? Die liggen in het Globale Zuiden. Landen in Afrika, Zuid-Azië, Zuidoost-Azië, dat soort plekken. En dit zijn toevallig ook enkele van de jongste bevolkingsgroepen ter wereld.

We hebben dus een situatie waarin de landen die het minst hebben bijgedragen aan de klimaatverandering (omdat zij niet decennialang industrialiseerden en fossiele brandstoffen verbrandden) nu thuis zijn van de kinderen die de grootste last dragen.

Dat noem ik een oneerlijke deal.

En hier is nog een laag: veel van deze landen hebben geen brede toegang tot airconditioning of koelcentra. Wanneer mijn vrienden in Arizona klagen over de zomerhitte, kunnen ze tenminste de airco op volle toeren zetten. Dat is simpelweg geen optie voor miljoenen gezinnen in deze regio's.

Waarom zijn kinderen zo kwetsbaar?

Je vraagt je misschien af – en dat is een volkomen terechte vraag – waarom kinderen precies zo hard worden getroffen door deze hitte?

Het blijkt dat kinderen niet gewoon kleine volwassenen zijn. Hun lichamen werken op manieren die hen gevoeliger maken voor hittestress:

• Het lichaam van kinderen warmt sneller op dan dat van volwassenen
• Hun zweetklieren en zenuwstelsel zijn nog in ontwikkeling, waardoor ze niet zo efficiënt kunnen afkoelen
• Ze zijn kleiner, wat contra-intuïtief klinkt, maar betekent dat hun lichamen sneller warmte opnemen
• Ze zijn afhankelijk van volwassenen om hen uit gevaarlijke situaties te halen, en soms hebben die volwassenen niet de middelen of informatie die nodig zijn

De onderzoekers achter deze studie merken op dat al deze extra blootstelling aan hitte kan leiden tot leer- en ontwikkelingsstoornissen. Laat dat even bezinken. We hebben het niet alleen over ongemak. We hebben het over mogelijke langetermijngevolgen voor de cognitieve ontwikkeling van een generatie.

Wat moeten we er dan mee doen?

De hoofdonderzoeker, klimaatwetenschapper Rosa Pietroiusti van de Vrije Universiteit Brussel, was vrij duidelijk: beleidsmakers moeten de uitstoot van fossiele brand