NASA gaat voor permanente maanbasis — en zoeken in grotten

Goed nieuws waar ik maar niet over uitgedacht raak.

NASA heeft aangekondigd dat ze werk willen maken van een permanente menselijke aanwezigheid op de Maan. Geen snel bezoekje zoals Apollo, maar echt ergens wonen. Ze zijn op zoek naar geschikte plekken, en de eisen die ze stellen zijn heel anders dan wat je op Aarde zou hebben.

Ondergronds wonen

Wat me het meest enthousiast maakt: NASA onderzoekt of er lava-buizen onder het maanoppervlak liggen. Holle tunnels die miljoenen jaren geleden zijn achtergebleven nadat vulkanische lava wegstroomde.

Waarom zou je dat willen? Het maanoppervlak is meedogenloos. Overdag kan het bloedheet worden, 's nachts ijskoud. Er komt constante straling op neer, zonder enige atmosfeer die bescherming biedt. En die kleine ruimtestenen die constant inslaan? Daar heeft de Maan geen verdediging tegen.

Dus waarom bouwen we geen beschermende structuren bovengronds? Dat kan, maar misschien heeft de Maan zelf al gebouwd wat we nodig hebben. Die lava-buizen zouden als natuurlijke schuilplaatsen kunnen dienen. Stabielere temperaturen. Stralingsbescherming. Zeg maar de maanversie van een kelder met versterkte muren.

Wat zit er onder het oppervlak?

Dit wordt sciencefictionachtig interessant. De missie GIMLI (wat een leuke afkorting) gaat het Marius Hills Pit onderzoeken — een opening in het maanoppervlak die mogelijk toegang geeft tot een heel netwerk eronder. Ze gaan geofysische metingen doen, zeg maar een echo van de Maan maken om te ontdekken wat zich daar beneden bevindt.

Dr. Nathaniel Putzig leidt dit onderzoek. Als er grote holtes blijken te zijn, kan dat helemaal bepalen waar NASA toekomstige habitats wil bouwen.

Maar grotten zijn niet alles

Caves vinden lost niet alle problemen op. Er is ook kennis nodig over de maanomgeving zelf.

LEMS-SP wordt een autonoom meetstation bij de zuidpool van de Maan. Dit kleine station gaat alles bijhouden: van maanbevingen tot inslagen van micrometeorieten en veranderingen in de dunne atmosfeer. Eigenlijk een weerstation, maar dan voor seismische trillingen en rondvliegende stenen.

Die informatie is cruciaal voor het bouwen van structuren en apparatuur die de maanomstandigheden kunnen doorstaan. Je wilt niet dat je gloednieuwe basis uit elkaar geschud wordt door een onverwachte maanbeving.

De grotere context

Wat me het meest aanspreekt: NASA draait niet om de science alleen. Ze zijn bezig met wat een official "de ultieme overlevingsgids voor interplanetaire reizen" noemde. Elke dataset uit deze onderzoeken helpt toekomstige astronauten veilig te houden tijdens hun leven en werk op de Maan.

En dit is allemaal oefening. Mars is het uiteindelijke doel, en de Maan is onze trainingslocatie. Als we leren overleven op onze dichtstbijzijnde hemelbuur, komen we een stuk dichter bij de Rode Planeet.

Deze onderzoeken worden uitgevoerd via NASA's CLPS-initiatief: commerciële maanlanders brengen het wetenschappelijke werk naar het oppervlak. Slim, want zo testen ze tegelijkertijd de technologie én de wetenschap.

De volgende keer dat je naar de Maan kijkt: ergens daarbove zijn wetenschappers op zoek naar grotten, monitoren ze gevaren en leggen ze de basis voor echt menselijk wonen. Best cool, toch?