Όταν η Επιστήμη Σε Ξαφνιάζει

Η επιστήμη έχει τα απρόοπτά της. Ξεκινάς για ένα θέμα, και ξαφνικά πέφτεις πάνω σε κάτι άλλο, πολύ πιο σημαντικό.

Αυτό έπαθε ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Βρισκόταν σε αγροτική περιοχή του Οκλαχόμα, μελετώντας σωματίδια στον αέρα. Τα όργανά τους κατέγραφαν δεδομένα ασταμάτητα. Και τότε εμφανίστηκε κάτι περίεργο: ένα τοξικό χημικό, άγνωστο στον αέρα της Βόρειας Αμερικής.

Μιλάμε για Μεσαίες Αλυσιδωτές Χλωριωμένες Παραφίνες, ή MCCPs για τους φίλους.

Τι Είναι Αυτά τα MCCPs;

Οι MCCPs χρησιμοποιούνται χρόνια τώρα σε βιομηχανίες. Σε υγρά επεξεργασίας μετάλλων, πλαστικά, υφάσματα. Βοηθάνε στην παραγωγή, αλλά βλάπτουν υγεία και περιβάλλον.

Το περίεργο; Τα έχουν βρει σε Ανταρκτική, Ασία, παντού. Ποτέ όμως στον δυτικό κόσμο, στον αέρα. Μέχρι τώρα.

Ο ένοχος; Λάσπες από βιολογικούς καθαρισμούς.

Ναι, ακούγεται άσχημα. Οι βιοστερεά είναι υποπροϊόντα από επεξεργασία λυμάτων. Οι αγρότες τα ρίχνουν στα χωράφια σαν λίπασμα, για θρεπτικά. Μα κουβαλάνε και MCCPs. Όταν απλώνονται, πετάγονται στον αέρα.

Το Παρατράγουδο των Κανονισμών

Εδώ μπαίνει η ειρωνεία της ανθρωπότητας.

Το 2009, EPA και διεθνείς συμφωνίες απαγόρευσαν τις Βραχείες Αλυσιδωτές Χλωριωμένες Παραφίνες (SCCPs). Είναι επίμονες, ταξιδεύουν μακριά, δεν αποδομούνται. Σωστή κίνηση.

Οι βιομηχανίες όμως; Άλλαξαν σε MCCPs. Παρόμοια χημικά, που κανείς δεν έλεγχε.

Κλασικό: λύνεις ένα πρόβλημα, φυτρώνει άλλο. Περιβαλλοντικό whack-a-mole.

Πώς το Ξετρύπωσαν

Η έρευνα ήταν επιδέξια. Χρησιμοποίησαν φασματομέτρο μαζών με ιονισμό νιτρικού. Μηχάνημα-τέρας, πιάνει μεμονωμένα μόρια στον αέρα. Λειτουργούσε 24/7 για έναν μήνα στο Οκλαχόμα.

Ο επικεφαλής, Daniel Katz, είδε περίεργα ισοτοπικά σχήματα στα δεδομένα. Δεν ταίριαζαν με γνωστά. Ψάχνοντας, κατάλαβε: MCCPs. Στον αέρα του Οκλαχόμα. Πρώτη φορά.

«Ενθουσιαστικό να βρεις κάτι απρόσμενο», είπε ο Katz. Και το πιστεύω.

Σύνδεση με "Αιώνια" Χημικά

Αυτά τα MCCPs θυμίζουν PFAS, τα διάσημα "αιώνια χημικά". Εκείνα που λερώνουν νερά, βροχές, τα πάντα. Δεν φεύγουν ποτέ.

Οι MCCPs δεν είναι τόσο άγρια, αλλά επιμένουν, συσσωρεύονται, πετούν με τον αέρα.

Γι' αυτό το Οκλαχόμα απαγόρευσε πρόσφατα βιοστερεά στα χωράφια. Παρακολουθούσαν τα PFAS και είπαν: «Μην ρίχνουμε λάσπες με τοξικά».

Τι Θα Γίνει Άραγε;

Τώρα που ξέρουμε πώς να τα πιάνουμε, ξεκινάει το κυνήγι. Θέλουν να μάθουν:

• Πόσα είναι;
• Πώς αλλάζουν ανά εποχή;
• Από πού έρχονται;
• Τι κάνουν στον αέρα;

Το τελευταίο μετράει. Ξέραμε ότι υπάρχουν, μα όχι τις επιπτώσεις σε υγεία και φύση. Καλύτερα να ρωτάμε.

Το Μεγαλύτερο Μάθημα

Αυτή η ιστορία δείχνει πόσο περίπλοκος είναι ο κόσμος. Λύνεις κάτι, δημιουργείς καινούργιο. Αλλάξαμε από SCCPs σε MCCPs για να γλιτώσουμε κανονισμούς, και να'μαστε.

Υπενθυμίζει πόσο χρειάζεται παρακολούθηση. Χωρίς τα όργανα εκεί, τίποτα δεν μαθαίναμε.

Κυβερνήσεις και εταιρείες πρέπει να ερευνούν και να δρουν. Όπως είπε ο Katz: «Χρειαζόμαστε υπηρεσίες που αξιολογούν την επιστήμη και ρυθμίζουν για υγεία και ασφάλεια».

Κοινή λογική, όχι μόνο επιστήμη.