Το Μεγάλο Μπέρδεμα με τις Σκουληκότρυπες που Άλλαξε τα Πάντα

Κάτι που ίσως σου φανεί απίστευτο: ο Αϊνστάιν δεν επινόησε τις σκουληκότρυπες. Δεν ήταν αυτός ο στόχος του. Κι όμως, για σχεδόν εκατό χρόνια, τα μαθηματικά του πήραν άλλη τροπή και έγιναν αγαπημένο θέμα στην επιστημονική φαντασία. Σαν να διάβασε κάποιος λάθος το ημερολόγιό του και να έφτιαξε ταινία με βάση αυτό.

Ας δούμε τι πραγματικά συνέβη.

Όταν ο Αϊνστάιν Έψαχνε Λύση (και δεν ήταν για ταξίδια)

Το 1935, ο Αϊνστάιν μαζί με τον Νέιθαν Ρόζεν προσπαθούσαν να λύσουν ένα δύσκολο πρόβλημα. Δεν σκέφτονταν διαστημόπλοια ή ταξίδια στον χρόνο. Ασχολούνταν με την περίπλοκη συμπεριφορά σωματιδίων σε περιοχές με πολύ ισχυρή βαρύτητα.

Αυτό που βρήκαν ονομάστηκε «γέφυρα Αϊνστάιν-Ρόζεν». Ήταν μια μαθηματική ιδέα που ένωνε δύο ταυτόσημα αντίγραφα του χωροχρόνου. Δεν ήταν πραγματικό τούνελ, αλλά μια μαθηματική σύνδεση.

Στην αρχή δεν είχε σχέση με το φυσικό σύμπαν. Ήταν τρόπος να συμφιλιώσουν τη θεωρία της βαρύτητας με τον κβαντικό κόσμο.

Πώς η Επιστημονική Φαντασία Άρπαξε τη Φυσική

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, οι φυσικοί άρχισαν να αναρωτιούνται αν αυτή η γέφυρα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ταξίδια. Έτσι γεννήθηκε το ενδιαφέρον για τις σκουληκότρυπες.

Μα το πρόβλημα είναι ότι δεν λειτουργούν. Οι γέφυρες αυτές καταρρέουν τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνει τίποτα να περάσει μέσα τους. Και μέχρι σήμερα, δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι υπάρχουν.

Παρόλα αυτά, βιβλία και ταινίες τις έκαναν διάσημες. Ακόμα και επιστήμονες παρασύρθηκαν από την ιδέα.

Τι Δείχνει Πραγματικά η Γέφυρα του Αϊνστάιν

Σήμερα, νέες έρευνες δείχνουν ότι η γέφυρα δεν αφορά τον χώρο. Αφορά τον χρόνο.

Οι νόμοι της φυσικής δεν ξεχωρίζουν ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Μπορείς να αντιστρέψεις τις εξισώσεις και να λειτουργούν. Η φύση δεν προτιμάει μία μόνο κατεύθυνση για τον χρόνο.

Η γέφυρα ίσως δείχνει αυτή την ισορροπία. Να συνδέει δύο εκδοχές της πραγματικότητας: μία όπου ο χρόνος πηγαίνει μπροστά και μία όπου πηγαίνει πίσω.

Το Σύμπαν με Δύο Πρόσωπα

Στον μικρό κόσμο των ατόμων, όλα φαίνονται να μπορούν να αντιστραφούν. Αν δεις μια διαδικασία αντίστροφα, δεν χάνεται τίποτα.

Όταν όμως μπαίνει και η βαρύτητα, ιδίως γύρω από μαύρες τρύπες, τα προβλήματα αρχίζουν. Η νέα ιδέα λέει ότι η γέφυρα περιλαμβάνει και τις δύο κατευθύνσεις του χρόνου. Η φυσική δεν λειτουργεί χωρίς αυτή τη σύνδεση.

Πώς Λύνει ένα Παλιό Δίλημμα

Το 1974, ο Χόκινγκ έδειξε ότι μαύρες τρύπες εξατμίζονται. Αυτό δημιουργούσε πρόβλημα: τι γίνεται με την πληροφορία που μπήκε μέσα τους; Η κβαντική φυσική λέει ότι πληροφορία δεν χάνεται ποτέ.

Με την νέα ιδέα, η πληροφορία δεν χάνεται. Απλως μεταβαίνει στην αντίστροφη χρονική πλευρά. Το παράδοξο δεν υπάρχει πια.

Γιατί Μπαίνει στον Κόπο να το Καταλάβουμε

Εμείς βλέπουμε τον χρόνο να πηγαίνουν μόνο μπροστά. Όλα μας τα βιώματα είναι έτσι. Μα στην κβαντική κλίμακα, ίσως το σύμπαν να είναι πιο συμμετρικό.

Αν ο Αϊνστάιν είχε δείξει κάτι τέτοιο, τότε το πραγματικό νόημα της δουλειάς του ήταν πολύ διαφορετικό από όσο νομίζαμε. Και αυτό θα μπορούσε να μας βοηθήσει να ενώσουμε την κβαντική φυσική με τη βαρύτητα.

Τι Μένει στο Τέλος

Οι σκουληκότρυπες μάλλον δεν υπάρχουν. Αλλά το πραγματικό νόημα της δουλειάς του Αϊνστάιν είναι πιο ενδιαφέρον.

Η ιδέα του δεν ήταν για ταξίδια ανάμεσα στα άστρα. Ήταν για τον χρόνο, που ίσως να είναι πιο περίπλοκος από όσο νομίζουμε. Και αυτή η ιδέα ίσως είναι πιο συναρπαστική από ό,τι δείχνουν οι ταινίες.