Λοιπόν, ορίστε ένα τρελό πείραμα σκέψης για εσάς.
Φανταστείτε ότι εξερευνείτε έναν νέο πλανήτη, εκατομμύρια χρόνια από τώρα. Περιηγείστε γύρω, συλλέγετε δείγματα, εκτελείτε τις αναλύσεις σας. Όλα φαίνονται φυσιολογικά—μέχρι που αρχίζετε να παρατηρείτε παράξηνες χημικές υπογραφές στην ατμόσφαιρα. Στοιχεία που δεν ταιριάζουν ακριβώς. Και ξαφνικά μια ερώτηση σας χτυπάει σαν κεραυνός: Τι θα γινόταν αν κάτι υπήρχε εδώ πριν από εμένα; Τι θα γινόταν αν κάτι τρομερό είχε συμβεί;
Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα με τον Άρη, εκτός από το ότι εμείς είμαστε αυτοί που εξερευνούμε. Και επιτρέψτε μου να σας πω ότι η ιστορία που προσπαθεί να συναρμολογήσει ένας επιστήμονας είναι εξίσου συναρπαστική και αμφιλεγόμενη.
Η Θεωρία που Ξεκίνησε Όλα
Γνωρίστε τον John Brandenburg. Είναι φυσικός πλάσματος που εργάζεται για μια εταιρεία που αναπτύσσει τεχνολογία διαστήματος και αεροδιαστημικής. Και σύμφωνα με αυτόν, ο Άρης δεν ήταν πάντα ο σκονισμένος, νεκρός βράχος που βλέπουμε σήμερα.
Το 2014, ο Brandenburg δημοσίευσε μια εργασία υποστηρίζοντας ότι ο Άρης φιλοξενούσε κάποτε μια ευημερούσα εξωγήινη πολιτισμική κοινότητα. Δεν επρόκειτο για οποιουσδήποτε εξωγήινους, προσέξτε—έχτιζαν μνημεία και ζούσαν τη ζωή τους στον γειτονικό μας πλανήτη μέχρι που, presumably, κάτι πήγε πολύ, πολύ στραβά.
Η υπόθεσή του; Πυρηνικές εκρήξεις τους εξόντωσαν. Όλους.
Τώρα, πριν αρχίσετε να φαντάζεστε σκηνές επιστημονικής φαντασίας με μανιταροειδή σύννεφα πάνω από το Όλυμπος, επιτρέψτε μου να εξηγήσω σε τι βασίστηκε ουσιαστικά ο Brandenburg. Αναφέρθηκε σε μετρήσεις του ξένου στην ατμόσφαιρα του Άρη—συγκεκριμένα, σε μια ασυνήθως υψηλή αναλογία μιας μορφής που ονομάζεται ξένο-129.
Το θέμα με το ξένο είναι το εξής: εμφανίζεται σε διαφορετικές «γεύσεις», που ονοάζονται ισότοπα. Σκεφτείτε τα ισότοπα σαν ελαφρώς διαφορετικές εκδόσεις του ίδιου στοιχείου, κάπως σαν να έχετε διαφορετικές εκδόσεις του αγαπημένου σας βιβλίου. Κάθε ισότοπο έχει διαφορετικό αριθμό νετρονίων που «κρέμονται» στον ατομικό του πυρήνα.
Ο Brandenburg υποστήριξε ότι αυτή η συγκεκριμένη χημική υπογραφή του ξένου υποδήλωνε πυρηνικές εκρήξεις. Η εξωγήινη πολιτισμική κοινότητα, πρότεινε, ουσιαστικά κατέστρεψε τον εαυτό της.
Ανατριχιαστικό, σωστά; Η ιδέα ότι «οι εξωγήινοι ήταν δίπλα μας, και κάποιος τους σκότωσε», όπως το διατύπωσε ο Brandenburg. Υπάρχει κάτι σχεδόν κοσμικό-τρομακτικό σε αυτό.
Γιατί οι Επιστήμονες είναι Σκεπτικοί
Εδώ τα πράγματα γίνονται ενδιαφέροντα—και ειλικρινά, εδώ πιστεύω ότι βρίσκεται η ουσία της ιστορίας.
Όταν άλλοι επιστήμονες εξέτασαν τη δουλειά του Brandenburg, άρχισαν να βρίσκουν κενά σε αυτήν. Και όταν λέω «ευρίσκουν κενά», εννοώ ότι εντόπισαν μερικά αρκετά σημαντικά προβλήματα.
Ας αναλύσω το κύριο θέμα. Ο Brandenburg προσπάθησε να αναπαράγει το μοτίβο του ξένου στον Άρη ξεκιν