Εντάξει, πρέπει να σας μιλήσω για κάτι που κυρίευσε πλήρως τη φαντασία μου αυτή την εβδομάδα, και νομίζω ότι θα νιώσετε το ίδιο μόλις το αναλύσω.
Ξέρετε πώς στις ταινίες, το ταξίδι στον χρόνο περιλαμβάνει πάντα κάποιο είδος κοσμικού σφάλματος ή «κολλήματος» στο σύμπαν; Λοιπόν, αποδεικνύεται ότι οι φυσικοί μπορεί να έχουν βρει κάτι παρόμοιο — εκτός από το ότι αντί για ένα DeLorean που φτάνει τις 88 μίλια την ώρα, μιλάμε για μια μικροσκοπική, μικροσκοπική ατέλεια στον ίδιο τον χρόνο, που αναδύεται από τον παράξενο κόσμο της κβαντομηχανικής.
Ας κάνω ένα βήμα πίσω και ας εξηγήσω γιατί αυτό είναι τόσο συναρπαστικό.
Ο Κβαντικός Κόσμος Ακολουθεί Διαφορετικούς Κανόνες
Αν έχετε ακούσει ποτέ ότι η κβαντική φυσική είναι παράξενη, αυτό είναι υποτίμηση του αιώνα. Στον κβαντικό κόσμο — τον χώρο των ατόμων και των σωματιδίων — τα πράγματα μπορούν να υπάρχουν σε αυτό που ονομάζεται «υπέρθεση». Αυτό σημαίνει ότι ένα σωματίδιο μπορεί να βρίσκεται σε πολλές θέσεις ή σε πολλές καταστάσεις ταυτόχρονα, μέχρι κάποιος να το παρατηρήσει.
Είναι σαν να έχετε ένα νόμισμα που είναι ταυτόχρονα κορώνα ΚΑΙ γράμματα, μέχρι να το πιάσετε στη μέση της ρίψης και να κοιτάξετε κάτω.
Όταν μετράμε ή παρατηρούμε ένα κβαντικό σύστημα, αυτή η υπέρθεση «καταρρέει» σε ένα ορισμένο αποτέλεσμα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και αποτελεί την τυπική εξήγηση στην κβαντομηχανική για δεκαετίες.
Αλλά Τι Γίνεται Αν Η Κατάρρευση Συμβαίνει Από Μόνη Της;
Εδώ γίνεται ενδιαφέρον. Ορισμένοι φυσικοί εξερευνούν μια τολμηρή ιδέα: τι γίνεται αν η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης δεν χρειάζεται καθόλου παρατηρητή ή συσκευή μέτρησης; Τι γίνεται αν η κατάρρευση συμβαίνει αυθόρμητα, σαν τον δικό της τρόπο της φύσης να «παίρνει απόφαση»;
Αυτές οι ιδέες ονομάζονται μοντέλα κβαντικής κατάρρευσης και κυκλοφορούν από τη δεκαετία του 1980. Πρόσφατα, όμως, μια ομάδα φυσικών αποφάσισε να λάβει ένα από αυτά τα μοντέλα στα σοβαρά — πολύ στα σοβαρά — και έθεσε μια ερώτηση που βρίσκω απολύτως συναρπαστική:
Τι θα σήμαινε αυτό για τον ίδιο τον χρόνο;
Το Πείραμα που Άλλαξε Τα Πάντα (Σχεδόν Τα Πάντα)
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Nicola Bortolotti από το CREF στη Ρώμη, εξέτασαν προσεκτικά ένα μοντέλο που αναπτύχθηκε από τους Lajos Diosi και Sir Roger Penrose. Η ιδέα τους υποδηλώνει ότι η βαρύτητα μπορεί να είναι η μυστηριώδης δύναμη που ωθεί τα κβαντικά συστήματα να καταρρεύσουν σε ορισμένες καταστάσεις. Φανταστείτε το ως τη βαρύτητα που ψιθυρίζει στα σωματίδια: «Ελάτε, διαλέξτε ένα επιτέλους».
Η ομάδα μελέτησε επίσης μια άλλη προσέγγιση που ονομάζεται Συνεχής Αυθόρμητη Εντοπισμός (Continuous Spontaneous Localization), και για πρώτη φορά βρήκε μια μαθηματική σύνδεση μεταξύ αυτού του μοντέλου και των διακυμάνσεων της βαρύτητας στον ίδιο τον χωροχρόνο.
Και εδώ είναι το αποκαλυπτικό μέρος: οι υπολογισμοί τους υποδηλώνουν ότι, αν αυτά τα μοντέλα κατάρρευσης είναι σωστά, ο χρόνος θα