Ψυχεδελικά: Τα Ταξίδια που Άλλαξαν τον Κόσμο
Θέλω να σας πω για κάτι παράξενο που έπεσε στα χέρια μου τελευταία και δεν βγαίνει από το μυαλό μου.
Μιλάμε για ψυχεδελικά. Όχι όπως τα φαντάζεστε — δεν είναι απλά χόρτα ή ναρκωτικά πάρτι. Μιλάμε για ουσίες τόσο δυνατές που διαμόρφωσαν θρησκείες, πυροδότησαν διωγμούς μαγισσών, και έκαναν ανθρώπους να πιστεύουν ότι άγγιξαν το πρόσωπο του Θεού.
Οι Μικροί Άνθρωποι του Γιουνάν
Ας ξεκινήσουμε με κάτι που ακούγεται σαν παραμύθι.
Στην επαρχία Γιουνάν της Κίνας, υπάρχει ένα συγκεκριμένο μανιτάρι — το Lanmaoa asiatica — που εμφανίζεται στις τοπικές αγορές κατά την κορυφή της σεζόν (Ιούνιος με Αύγουστος). Ο κόσμος το μαγειρεύει, το σερβίρει στα εστιατόρια, και πιθανώς το καυχιέται σε food blogs.
Η λεπτομέρεια εδώ: αν δεν το μαγειρέψεις σωστά; � basically υπογράφεις για μια εμπειρία σαν Ταξίδια του Γκιούλιβερ.
Τα νοσοκομειακά Τμήματα Επειγόντων της περιοχής αντιμετωπίζουν εκατοντάδες περιπτώσεις κάθε χρόνο από ανθρώπους που έφαγαν αυτό το μανιτάρι ωμό ή λίγο μαγειρεμένο. Και να σκεφτείτε: πάνω από 90% αναφέρουν παραισθήσεις. Αλλά όχι απλές παραισθήσεις. Βλέπουν μικροσκοπικούς ανθρώπους. Ξωτικά. Να χορεύουν, να πηδάνε, να αλληλεπιδρούν μαζί τους.
Ένας ερευνητής που μελετούσε το φαινόμενο το περιέγραψε σαν να έχεις βρεθεί στη Λιλιπούτ.
Αυτό που με εντυπωσιάζει: δεν πρόκειται για αρχαία μυστικιστική πρακτική. Ο κόσμος δεν κυνηγάει σκόπιμα αυτές τις οπτασίες. simply... προσπαθούν να απολαύσουν ένα ωραίο δείπνο. Τα ταξίδια μπορεί να διαρκέσουν από ώρες μέχρι μέρες, που ακούγεται τρομακτικό για μένα. Όχι ευχαριστώ.
Τα καλά νέα; Δεν έχουν αναφερθεί θάνατοι, και δεν υπάρχουν ενδείξεις μόνιμης ζημιάς. Αλλά σκεφτείτε το: "Συγγνώμη που έχασα τρεις μέρες δουλειάς, έτρωγα με μανιταρόξωτικα."
Όταν Αρχαίες Αιγύπτιες Γυναίκες Μιλούσαν με Θεούς
Αν το μανιταρόξωτικο σας φαίνεται παράξενο, περιμένετε να ακούσετε τι έκαναν αρχαίες αιγύπτιες γυναίκες πριν από περίπου 2.000 χρόνια.
Ερευνητές ανέλυσαν πρόσφατα κατάλοιπα από αρχαία σκεύη και βρήκαν κάτι συναρπαστικό. Δεν ήταν απλά ποτήρια — ήταν τελετουργικά σκεύη, σχεδιασμένα ειδικά για σύνδεση με το θείο.
Το ρόφημα; Ένα μείγμα σωματικών υγρών (ναι, ξέρω), αλκοόλ, και ψυχοδραστικών ενώσεων συμπεριλαμβανομένης της χαρμαλίνης από σπόρους συριακής ρούτας και απορφίνης από μπλε νούφαρα. Τα ίδια τα σκεύη ήταν σκαλισμένα με τη μορφή του Μπες — εκείνου του περίεργου νάνου θεού με τη λεοντή κόμμωση που ήταν basically ο αρχαίος αιγύπτιος θεός της... χαράς, της γονιμότητας, και του διώξιμου των κακών πνευμάτων.
Οι γυναίκες που έπιναν αυτό το φίλτρο δεν ήταν ιέρειες ή βασιλικές. Ήταν απλές γυναίκες που ζητούσαν θαύματα. Μπορεί ήθελαν να μείνουν έγκυες. Μπορεί είχαν επικίνδυνες εγκυμοσύνες και χρειάζονταν θεϊκή παρέμβαση. Όποιοι κι αν ήταν οι λόγοι τους, συγκεντρώνονταν μαζί, έπιναν από τις κούπες του Μπες, και κοιμούνταν ελπίζοντας σε αποκαλύψεις.
Φαντάζεστε τη σκηνή; Μια σύναξη γυναικών, μοιράζονταν αυτή την έντονη ψυχεδελική εμπειρία μαζί, ενισχύοντας τους δεσμούς τους μέσα από κοινά όνειρα του θείου;
Υπάρχει κάτι almost όμορφο σε αυτό, ειλικρινά. Πολύ πριν τη θεραπεία και τη σύγχρονη ιατρική, αυτές οι γυναίκες βρήκαν τον δικό τους τρόπο να αναζητήσουν ελπίδα και θεραπεία — και το έκαναν μαζί. Σκέφτομαι συνεχώς αυτή τη σύνδεση, αυτή την αδελφότητα γυναικών που ζητούσαν θαύματα μαζί στο σκοτάδι.
Μπούφο: Ο Βάτραχος που Σου Δίνει τον Θεό
Και μετά υπάρχει το Bufo alvarius — ο βάτραχος της ερήμου Σονόρα που ζει στα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ.
Το δηλητήριό του περιέχει 5-MeO-DMT, που είναι... "έντονο" δεν περιγράφει καν. Οι χρήστες περιγράφουν εμπειρίες "πλήρους σύμπλευσης με τον Θεό". Ολική διάλυση του εγώ. Συναισθήματα δέους τόσο βαθιά που διαλύουν την αίσθηση του εαυτού. Κάποιοι λένε ότι είναι αρκετές φορές δυνατότερο από το κανονικό DMT.
Ο κόσμος formerly literally έγλειφε την πλάτη του βάτραχου (γιατί apparently οι άνθρωποι πάντα είχαν αμφίβολες αποφάσεις). Αλλά οι μέθοδοι εκχύλισης έχουν εξελιχθεί, και τώρα το δηλητήριο μετατρέπεται σε καπνιστή σκόνη.
Εδώ έρχεται η δική μου άποψη, και ξέρω ότι μπορεί να είναι αμφιλεγόμενη: υπάρχει κάτι τόσο όμορφο όσο και βαθιά ανησυχητικό σε αυτό.
Από τη μία, αυτές οι εμπειρίες σημαίνουν clearly κάτι βαθύ για τον κόσμο. Οι αναφορές για "συνείδηση единства" — να νιώθεις συνδεδεμένος με όλους και όλα — είναι αξιοσημείωτα συνεπείς μεταξύ των χρηστών. Σε έναν κόσμο που φαίνεται πιο διχασμένος από ποτέ, ίσως υπάρχει κάτι που αξίζει να εξερευνηθεί.
Από την άλλη... μιλάμε για ουσίες που μπορούν να αλλάξουν θεμελιωδώς ποιος είσαι. Και δεν είμαι σίγουρος ότι πάντα σκεφτόμαστε προσεκτικά τι σημαίνει αυτό.
Ο Όλντους Χάξλι, που έγραψε Οι Πόρτες της Αντίληψης μετά τις εμπειρίες του με μεσκαλίνη, είπε το καλύτερο: "Ο άνθρωπος που επιστρέφει μέσα από την Πόρτα στον Τοίχο δεν θα είναι ποτέ ακριβώς ο ίδιος με τον άνθρωπο που βγήκε."
Τι Σημαίνει Λοιπόν Όλο Αυτό;
Αυτό που με χτυπάει σε αυτές τις ιστορίες, είτε είναι παραισθήσεις μανιταρόξωτικων στην Κίνα είτε μυστικιστικά όνειρα στην Αίγυπτο είτε αρχαίο δηλητήριο βατράχου:
Οι άνθρωποι πάντα έψαχναν κάτι πέρα από τη συνηθισμένη συνείδηση.
Δεν ανακαλύψαμε τυχαία τα ψυχεδελικά — τα αναζητήσαμε ενεργά, χτίσαμε τελετουργίες γύρω τους, χτίσαμε ολόκληρα πιστευω γύρω τους. Η γραμμή μεταξύ "φαρμάκου" και "μαγείας", μεταξύ "ναρκωτικού" και "θεϊκού", πάντα ήταν πιο θολή από ό,τι θα θέλαμε να παραδεχτούμε.
Είτε είσαι κάποιος που βλέπει αυτό ως fascinating ανθρωπολογία είτε κάποιος που το θεωρεί επικίνδυνη ανοησία, νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε σε ένα πράγμα: η ανθρώπινη συνείδηση είναι παράξενη, υπέροχη, και nowhere κοντά στο να κατανοηθεί πλήρως.
Και ειλικρινά; Νομίζω ότι αυτό είναι αρκετά συναρπαστικό.