Το μεγάλο μυστήριο του χεριού που κανείς δεν έλυνε

Σκέψου για λίγο το δεξί σου χέρι. Γράφεις με αυτό; Πετάς με αυτό; Οι περισσότεροι θα πουν ναι. Και αυτό ακριβώς προβλημάτιζε τους επιστήμονες.

Το περίεργο είναι πως το 90% των ανθρώπων είναι δεξιόχειρες. Και αυτό το ποσοστό μένει σταθερό σε όλες τις κοινωνίες και σε όλες τις εποχές που έχουμε μελετήσει. Δεν πρόκειται για τυχαίο φαινόμενο. Κάτι έχει γράψει η εξέλιξη πάνω μας.

Τα ζώα δεν έχουν προτίμηση

Τα χιμπατζήδες και οι γορίλες δεν δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση σε ποιο χέρι θα χρησιμοποιήσουν. Τα ουραγκοτάγκοι μάλιστα χρησιμοποιούν πιο συχνά το αριστερό. Κοντοί συγγενείς μας, αλλά χωρίς τον ίδιο «εθισμό» στο δεξί χέρι.

Ο άνθρωπος είναι η εξαίρεση.

Οι παλιές θεωρίες έπεσαν έξω

Πάνε χρόνια που οι επιστήμονες προσπαθούν να εξηγήσουν την δεξιοχειρία. Κάποιοι είπαν ότι το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου ελέγχει και τη γλώσσα και το δεξί χέρι. Άλλοι μίλησαν για εργαλεία, για μάχες, για έθιμα. Όλα ακούγονταν λογικά.

Όμως όταν τα δοκίμασαν με πραγματικά δεδομένα, δεν πέρασαν.

Νέα έρευνα από την Οξφόρδη

Τρεις επιστήμονες από την Οξφόρδη και το Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ έκανα μια πιο σοβαρή προσπάθεια. Εξέτασαν δεδομένα από 41 είδη πιθήκων και πιθήκων. Και με στατιστικές μεθόδους προσπάθησαν να δοκιμάσουν κάθε θεωρία που είχε προταθεί μέχρι τώρα.

Το αποτέλεσμα ήταν οδοστρωτήρας για όλες τις altenen θεωρίες. Το μέγεθος του εγκεφάλου δεν εξηγούσε τίποτα. Η διατροφή, η κοινωνική δομή, η χρήση εργαλείων – όλα έπεφαν έξω.

Η ανατροπή με το δίποδο βάδισμα

Όταν οι επιστήμονες συγκέντρωσαν όλα τα στοιχεία, μόνο δύο πράγματα έβγαζουν τον άνθρωπος διαφορετικό από τους άλλους πιθήκους: το δίποδο βάδισμα και το μεγάλο, πολύπλοκο εγκέφαλό μας.

Όταν οι πρώτοι άνθρωποι σταμάτησαν να αιωρούνται σε δέντρα και άρχουσαν να ξεγαλώσουν στα δυο πόδια, τα χέρια τους έγιναν πιο κοντά και τα πόδια τους πιο μακρύς. Ταυτόχρονα, ο μερικώς έγκρινος τους έγινε έτρεχε από 800.000 χρόνια πριν μέχρι 200.000 χρόνια, η αλλαγή του κλίματος έβαλε τον άνθρωπο σε μεγάλη πίεση. Οι πιο έξυπνοι και πιο προσαρμοστικοί σε νέα συνθήματα που αρχικά άρχισαν να επιβιώουν, και ο εγκέφαλος τους έγρ