Η NASA ψάχνει σπηλιές στη Σελήνη — και αυτό είναι τεράστιο

Παιδιά, έχω κάτι που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου.

Η NASA μόλις ανακοίνωσε ότι το εννοεί σοβαρά: θέλει να φτιάξει μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη. Δεν μιλάμε για βόλτα όπως οι αποστολές Apollo. Μιλάμε για σπίτια, για βάσεις, για μακροχρόνια διαβίωση. Ψάχνουν δηλαδή ακίνητα — αλλά με πολύ περίεργες προδιαγραφές.

Γιατί κοιτάμε κάτω από την επιφάνεια

Αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο: ψάχνουν σπηλιές. Όχι οποιεσδήποτε — λατομικούς σωλήνες από αρχαία ηφαιστειακή λάβα. Φανταστείτε τεράστιες υπόγειες σήραγγες που θα μπορούσαν να γίνουν φυσικά καταφύγια.

Ρίξτε μια ματιά στην επιφάνεια της Σελήνης: είναι εχθρική. Οι θερμοκρασίες ανεβοκατεβαίνουν δραματικά. Η ακτινοβολία χτυπάει ανελέητα γιατί δεν υπάρχει ατμόσφαιρα να τη σταματήσει. Και αν νομίζετε ότι βλέπετε αστεράκια τη νύχτα — μην χαίρεστε. Η Σελήνη δέρνεται συνεχώς από μικρομετεωρίτες. Ούτε αυτή την προστασία έχει.

Οπότε γιατί να μην χτίσουμε απλά κάτι πάνω στην επιφάνεια; Θα μπορούσαμε, αλλά η Σελήνη ίσως έχει ήδη κάποια αρχιτεκτονική έτοιμη. Οι λατομικοί σωλήνες προσφέρουν πιο σταθερές θερμοκρασίες και φυσική ασπίδα από την ακτινοβολία. Σκεφτείτε το σαν ένα υπόγειο με θωρακισμένα τοιχώματα.

Τι κρύβεται από κάτω;

Εδώ γίνεται επιστημονική φαντασία. Η αποστολή GIMLI (δεν σας αρέσει αυτό το όνομα;) θα εξετάσει την περιοχή Marius Hills Pit — μια τρύπα στην επιφάνεια της Σελήνης που πιθανώς οδηγεί σε τεράστιο υπόγειο δίκτυο. Θα κάνουν γεωφυσικές μετρήσεις — ουσιαστικά ένα υπερηχογράφημα της Σελήνης.

Τον Δρα Nathaniel Putzig τον εμπιστεύομαι να ηγηθεί. Αν υπάρχουν μεγάλες κοιλότητες από κάτω, αυτό θα αλλάξει εντελώς το πού θα χτίσει η NASA τα μελλοντικά σπίτια.

Δεν είναι μόνο οι σπηλιές

Το να βρούμε σπηλιές δεν λύνει το πρόβλημα. Πρέπει να καταλάβουμε και το ίδιο το περιβάλλον της Σελήνης.

Η αποστολή LEMS-SP (προφέρετέ το πέντε φορές γρήγορα) θα στήσει έναν αυτόνομο σταθμό παρακολούθησης στον νότιο πόλο. Θα καταγράφει σεισμούς της Σελήνης, χτυπήματα μικρομετεωριτών, ακόμα και αλλαγές στην αραιή ατμόσφαιρά της. Κάτι σαν μετεωρολογικό σταθμό, αλλά ο καιρός περιλαμβάνει σεισμικές δονήσεις και διαστημικούς βράχους.

Χωρίς αυτά τα δεδομένα, δεν μπορείς να χτίσεις τίποτα που θα αντέξει. Φανταστείτε να φτιάξεις μια υπέροχη βάση και να διαλυθεί από έναν απροσδόκητο σεληνιακό σεισμό.

Η μεγάλη εικόνα

Αυτό που με συγκινεί περισσότερο: η NASA δεν κάνει επιστήμη για την επιστήμη. Φτιάχνει αυτό που ένας αξιωματούχος χαρακτήρισε "τον απόλυτο οδηγό επιβίωσης μεταξύ πλανητών". Κάθε δεδομένο θα κρατήσει ασφαλή τους μελλοντικούς αστροναύτες.

Και κάτι ακόμα — όλα αυτά είναι πρακτική. Ο τελικός στόχος είναι ο Άρης. Η Σελήνη είναι το προπονητήριό μας. Αν μάθουμε να ζούμε στο πιο κοντινό μας ουράνιο σώμα, θα είμαστε πολύ πιο κοντά στον Κόκκινο Πλανήτη.

Οι αποστολές θα φτάσουν στη Σελήνη μέσω του προγράμματος CLPS — δηλαδή χρησιμοποιούν εμπορικές σεληνακάτους. Έξυπνη κίνηση: δοκιμάζουν ταυτόχρονα τεχνολογία και επιστήμη.

Την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε τη Σελήνη, θυμηθείτε: κάπου εκεί πάνω, επιστήμονες ψάχνουν σπηλιές, μελετούν κινδύνους και στρώνουν το έδαφος για να ζήσουν άνθρωποι. Πόσο ωραίο είναι αυτό;