Η περίεργη αίσθηση που σου φέρνει η ισπανική του λυκείου
Όλοι το έχουμε περάσει. Κάποιος λέει «μαθαίνω ξένη γλώσσα» και αμέσως γυρίζουμε πίσω σε πίνακες, λίστες λέξεων και σε εκείνον τον καθηγητή που έκανε τα πάντα να μοιάζουν δύσκολα. Τότε βγάζουμε το κλασικό: «Εγώ δεν είμαι του είδους».
Πίσω όμως από αυτή τη φράση κρύβονται μερικές παλιές ιδέες που πια δεν ισχύουν.
Μύθος 1: Χρειάζεται μόνο αποστήθιση και κανόνες
Η μεγαλύτερη παρεξήγηση. Παλιά μας έλεγαν ότι πρέπει να ξέρουμε τέλεια τους χρόνους πριν πούμε οτιδήποτε. Πραγματικά όμως, τα παιδιά μαθαίνουν τη μητρική τους γλώσσα χωρίς να ανοσυνούν βιβλία γραμματικής. Κουβεντιάζουν, ακουμπούν τον κόσμο γύρω τους, και η γραμματική έρχεται μόνη της.
Όταν κάνουμε το ίδιο με μια ξένη γλώσσα — με τραγούδια, σειρές, βιβλία ή παιχνίδια — η γλώσσα παύαν να είναι απλά μια λίστα. Μας ανοίγει και άλλους κόσμους. Και αυτό που μαθαίνουμε έτσι μένει.
Μύθος 2: Πρέπει να μιλάς τέλεια
Σε κάθε κουβέντα κάνουμε λάθη. Και σε κάθε κουβέντα, άνθρωποι που δεν έχουν την ίμες ως μητρική τους γλώσσα κάνουν λάθη. Σε αυτήν αργά έρχετ