Μια μέρα στο πάρκο που άλλαξε την ιστορία

Οπότε, ορίστε μια ερώτηση για εσάς: Έχετε συμμετάσχει ποτέ σε ανασκαφή; Δεν αναφέρομαι σε πραγματικές αρχαιολογικές ανασκαφές, αλλά σε εκείνα τα εθελοντικά γεγονότα «δημόσιας ανασκαφής», όπου ερασιτέχνες ενθουσιώδεις περνούν μια μέρα ψάχνοντας στη γη, ελπίζοντας να βρουν κάτι ενδιαφέρον από το παρελθόν.

Λοιπόν, κάποιοι άνθρωποι στο Νιου Τζέρσεϊ πρόσφατα εγγράφηκαν ακριβώς για αυτόν τον τύπο εμπειρίας στο Πάρκο της Μάχης του Red Bank. Πιθανότατα περίμεναν να βρουν ένα ή δύο κουμπιά, ίσως ένα κομμάτι κεραμικής, ή ένα σκουριασμένο κομμάτι μετάλλου που ίσως κάποτε να ήταν μέρος ενός σπαθιού. Ξέρετε, τα συνηθισμένα ευρήματα που μας μιλούν για την καθημερινή ζωή αιώνες πριν.

Τι δεν περίμεναν σίγουρα να βρουν; Έναν ομαδικό τάφο.

Ναι. Αφήστε το να κατασταλάξει για μια στιγμή.

Το πεδίο μάχης που κανείς δεν θυμάται

Το Red Bank μπορεί να μην είναι τόσο διάσημο όσο το Yorktown ή το Gettysburg, αλλά κατά τον Αμερικανικό Επαναστατικό Πόλεμο, αυτό το τμήμα του ποταμού Delaware ήταν απολύτως κρίσιμο. Μιλάμε για το 1777, ακριβώς στη μέση της Εκστρατείας της Φιλαδέλφειας, όταν οι Βρετανοί προσπαθούσαν απεγνωσμένα να καταλάβουν την αμερικανική πρωτεύουσα.

Ορίστε το σύντομο ιστορικό υπόβαθρο: Ο Βρετανός στρατηγός William Howe έπλευσε τον στρατό του από τη Νέα Υόρκη, αποβιβάστηκε στον κόλπο Chesapeake και βάδισε βόρεια προς τη Φιλαδέλφεια. Κατέλαβε την πόλη τον Σεπτέμβριο, αλλά οι δυνάμεις του Washington δεν είχαν τελειώσει τον αγώνα. Οι Αμερικανοί κρατούσαν δύο φρούρια, τα Mifflin και Mercer, κατά μήκος του ποταμού Delaware, μπλοκάροντας ουσιαστικά τις βρετανικές γραμμές ανεφοδιασμού και δημιουργώντας ένα μεγάλο πρόβλημα για τους «κόκκινους καπετάνιους».

Οι Βρετανοί αποφάσισαν ότι είχαν αρκετά από αυτή την παρεμβολή. Έστειλαν στρατιώτες Έσσης (ήταν Γερμανοί μισθοφόροι που πολεμούσαν για τους Βρετανούς) να καταλάβουν το Φρούριο Mercer στο Red Bank.

Τώρα, ορίστε το τρελό κομμάτι: Οι Αμερικανοί κέρδισαν.

Δύο συντάγματα από το Rhode Island απώθησαν την επίθεση των Εσσών. Περίπου 111 στρατιώτες Έσσης πέθαναν εκείνη την ημέρα, ενώ χάθηκαν μόνο 14 Αμερικανοί. Ήταν πραγματικά μια αξιοσημείωτη αμερικανική νίκη, αν και ειλικρινά, όχι μία στην οποία τα περισσότερα βιβλία ιστορίας αφιερώνουν πολύ χρόνο.

Η ταφή για την οποία κανείς δεν μίλησε

Μετά το τέλος της μάχης, ο Συνταγματάρχης Christopher Greene διέταξε τους άνδρες του να θάψουν τους νεκρούς. Αλλά εδώ τα πράγματα γίνονται ζοφερά.

Οι Έσσης που πέθαναν; Τα λείψανά τους απλώς... πετάχτηκαν σε ένα χαντάκι. Χωρίς τελετή, χωρίς ατομικούς τάφους, χωρίς επισημάνσεις. Ιστορικά έγγραφα αναφέρουν 75 Έσσης σε ένα λάκκο και περίπου 10 άλλους θαμμένους πιο κοντά στον ποταμό,