Το κόλπο που προτιμούν οι γιατροί για την αρθρίτιδα
Θα σου μιλήσω ειλικρινά. Όταν πρωτοείδα την έρευνα, σκέφτηκα πως μάλλον πρόκειται για άλλη υπερβολή. Απλώς αλλάζεις τον τρόπο που περπατάς και λύνεις το πρόβλημα; Αυτό το πράγμα συνήθως ανήκει στις σελίδες με τα «θαυματουργά» χάπια. Όμως η μελέτη έρχεται από σοβαρά πανεπιστήμια και δημοσιεύτηκε σε έγκριτο περιοδικό. Άρα άξιζε να την κοιτάξω πιο προσεκτικά.
Και όντως, τα αποτελέσματα είναι ενδιαφέροντα.
Το πρόβλημα που έχουμε συνηθίσει
Η οστεοαρθρίτιδα χτυπά πολλούς. Ένας στους τέσσερις ενήλικες μετά τα σαράντα ζει με αυτή. Το χόνδρο του γονάτου φθείρεται, η κίνηση πονάει και κάθε μέρα γίνεται λίγο πιο δύσκολη. Μέχρι τώρα οι λύσεις ήταν απλές και παθητικές: παίρνουμε παυσίπονα και, αν όλα αποτύχουν, καταλήγουμε στο χειρουργείο.
Το κακό είναι ότι αυτές οι λύσεις έρχουν αφού το πρόβλημα έχει ήδη συμβ generation. Άμα ο χόνδρος χαθεί, δεν τον ξαναφέρνουμε. Μπορούμε μόνο να μειώσουμε τον πόνο.
Η στιγμή που άλλαξε τα πάντα
Ένα μικρός να σε πείσω: τι θα γινάι αν αλλάζαμε τον τρόπο που φορτίζει το γονάτο από την αρχή; Όχι με φάρμακα ή χειρουργείο, αλλά με απλή αλλαγή στον βηματισμό μας.
Το πείραμα κράτησε έναν χρόνο. Άνθρωποι που έμαθαν να περπατάν διαφορετικά είχαν τόσο καλή ανακούφιση όσο με τα φάρμακα. Και οι μαγνητικές τομογραφίες έδειξαν ότι ο χόνδρος τους φθειρόταν λιγότερο από την ομάδα που δεν είχε αλλάξει τίποτα.
Η μικρή αλλαγή που φέρει τα μεγάλα αποτελέσματα
Το γονάτο δεν δέχεται φορτίο το ίδιο σε κάθε στιγμή. Το εσωτερικό μέρος δέχεται περισσότερο βάρος και εκεί εμφανίζει οστεoαρθρίτιδα περισσότερα άτομα. Αν αλλάξουμε λίγο την γωνία του ποδιού κατά το περπάτημα, μπούμε να ανακατανομή τη φορτίο.
Μερικοί άνθρωποι χρειαγάζουν να γυρίσουν τα δάχτυλα λίγο μέσα, άλλοι έξω. Αν κάνεις την «εσφαλμένη» αλλαγή, μπορεί να κάνεις τα πράγματα χειρότερα. Γι’ αυτό οι παλιές μελέτες δεν δόθηκαν καλβήρη. Όλοι έπαυαν την ίδιος αναλογία.
Και οι ερευνητές από τη Utah απέφυγαν αυτό το λαιμό. Ο καθέ πριν να έπρεβαν κάμερες παρακολούθησης και δρόμοι με ποιετς. Η μελέτη για κάθε άτομο έγινε με τον δικό του τρόπο, με τον δικό του γωνία που φύλαξε τον γονάτο του.
Τι έκαναν ώστε να το κρατήσουν
Η ομάδα δεν μόνο είπε «περπατάει έτσι». Δόθηκε έξι εβδομάδες εκπαίδευσης με πραγματική ανατροφοδότηση. Οι συμμετέοντες είχαν μικρό συσκευή στο πόδι που δονήθηκε όταν έκαναν σωστά. Αυτό λειτουργεί σαν προσωπικό εκπαιδευτή που του είναι πάντα εκεί.
Η εκπαίδευση είχε επιτυχία. Μετά από έξι εβδομάδες οι άνθρωποι μπορούσαν να περπατάνε με το σωστό τρόπο χωρίς την βοήθεια του δονητή. Και ακόμη στο σπίτι τους εκοίτησαν το σώμα τους με το νέο τρόπο που ισχύει.
Γιατί μου φαίνεται καλό
Το πράγμα είναι πραγματικά πραγμαlich:
- Προσιτό — Δεν χρειάζεται σ te