Wetenschappers hebben ontdekt dat elke levende cel in je lichaam minuscuul kleine lichtflitsen uitzendt. Zo zwak dat je ze met het blote oog niet kunt zien, maar meetbaar met de juiste apparatuur. Dit verschijnsel heet biofotonen. En het zou weleens de ontbrekende schakel kunnen zijn in hoe onze cellen met elkaar communiceren. Misschien kunnen artsen hiermee in de toekomst ziektes zoals kanker opsporen op manieren die we nu nog niet voor mogelijk houden.
Ik heb heel wat uren besteed aan ogen rollen om gadgets die beloven 'alles' te kunnen, maar uiteindelijk niets fatsoenlijks voor elkaar krijgen. Toch moest ik wel verder kijken toen ik hoorde over een robotstofzuiger die zijn basis deelt met een draadloze steelstofzuiger — en wat ik ontdekte, is verrassend overtuigend.
Baakbrekend onderzoek onthult dat je brein fructose gewoon niet herkent als iets dat je vol maakt. Zelfs als je precies evenveel calorieën binnenkrijgt als bij glucose. Wetenschappers ontdekten dat deze twee suikers via totaal verschillende routes je hersenen bereiken — en dat er eentje vrijwel niets zinvols doorgeeft aan je hongerhormonen.
Die schattige goudvis die je kind heeft meegenomen van de kermis? Misschien is het wel een tikkende tijdbom voor het milieu. Nieuw onderzoek wijst uit dat wanneer goudvissen in de vrije natuur terechtkomen, ze verwoestende gevolgen kunnen hebben voor het ecosysteem van meren — en wetenschappers slaan alarm.
Onderzoekers hebben een vast materiaal ontwikkeld dat gewoon zonlicht kan omzetten in ultraviolet licht. Nog maar een paar jaar geleden leek dat vrijwel onmogelijk. Nu opent het de deur naar zonnewerende luchtzuiveraars, 3D-printers zonder stekker en andere technologieën die zo uit een sciencefictionfilm lijken te komen.
Tijdens een wandeling door het rotsachtige landschap van Marokko zag een wetenschapper iets bijzonders in oude stenen. Iets dat er helemaal niet zou moeten zijn: sporen van微生物leven in een diepe, donkere omgeving onder water. Plekken waar wetenschappers altijd gedacht hebben dat zoiets onmogelijk was.
Wetenschappers hebben zojuist een jonge witte haai gevangen in de Middellandse Zee – en ogenschijnlijk kleine gebeurtenis als deze zou wel eens een 160 jaar oud mysterie kunnen oplossen: of deze iconische roofdieren daadwerkelijk in deze wateren leven (en misschien zelfs broeden).
Wetenschappers hebben ontdekt dat de aarde Venus misschien al miljarden jaren stilletjes 'bezaait' met microscopisch leven — en de cijfers zijn werkelijk verbijsterend. Voordat je dit afdoet als sciencefiction: het onderzoek rust op echte natuurkunde en feitelijke planeetgegevens.
Stel je voor: je loopt een dierenwinkel binnen en ziet ineens wetenschappelijke mogelijkheden waar anderen alleen maar huisdierbenodigdheden zien. Precies dat overkwam Michael Riddle. Hij was een blutte medisch student, maar zag in een aquarium van twintig dollar een kans die de medische wereld misschien wel voor altijd zou veranderen.
Sterrenkundigen die met China's Einstein Probe-ruimtetelescoop werkten, zagen in juli 2025 iets ongelofelijks: een röntgenbron die zo helder en vreemd was dat het misschien de eerste keer is dat we rechtstreeks hebben gezien hoe een middelgroot zwart gat een witte dwergster aan het verslinden is. De ontdekking heeft wetenschappers helemaal enthousiast, en eerlijk gezegd is het universum een stuk interessanter geworden.
Wetenschappers hebben een opmerkelijke spin ontdekt in het Australische regenwoud. De spin gebruikt een ingenieus veerachtig mechanisme van zijdedraad om mieren tientallen centimeters de lucht in te schieten. Eigenlijk is het gewoon een natuurlijk belegeringswapen — alleen dan een stuk cooler.
Wetenschappers hebben een replica gebouwd van het radiosysteem dat Amelia Earhart aan boord had. Met dat systeem wisten ze de zoekzone flink te verkleinen. Ze kwamen zo dichter dan ooit bij de oplossing van een van de grootste mysteries uit de geschiedenis.
In 1975 ramde een vrachtschip de Tasman Bridge in Australië. Auto's stortten in het donkere water eronder. Sommige bestuurders overleefden door puur geluk. Maar het echte verhaal begint daarna. Ruim honderdduizend mensen zaten plotseling aan weerszijden van een rivier opgescheept. Bijna drie jaar lang.
Na jaren te hebben gevochten tegen metrootrustingen en ellenlange files, vond ik eindelijk het ultieme wapen voor elke stadsreiziger. En het past gewoon in één hand.
Stel je voor: je verloor een kies op je 45ste, en in plaats van een implantaat te laten plaatsen, groei je gewoon een nieuwe. Klinkt als iets uit een sciencefictionfilm, toch? Wel, houd je vast — onderzoekers in Japan zijn misschien wel bezig om dit realiteit te maken, en de wetenschap erachter is absoluut fascinerend.
Onderzoekers hebben iets voor elkaar gekregen dat klinkt als pure sciencefiction: ze hebben menselijke cellen daadwerkelijk teruggedraaid naar een jongere staat. Het gaat hier niet om crèmes of diëten — dit is celniveau-tijdreizen, en het zou zomaar alles kunnen veranderen wat we dachten te weten over veroudering.
In de Tweede Wereldoorlog verdween een Japanse onderzeeër, volgeladen met twee ton goud, spoorloos in de Atlantische Oceaan. Jaren later zou een vastberaden veteraan zijn leven wijden aan de zoektocht naar dat schip — en wat hij ontdekte, roept een prikkelende vraag op: ligt de schat er nog steeds?
Toen een koppel uit New Orleans hun achtertuin opschoonde, verwachtten ze niets meer dan aarde en misschien wat oude wortels. In plaats daarvan stuitten ze op een 2000 jaar oud stukje geschiedenis — een grafsteen van een Romeinse zeeman die op de een of andere manier 8.450 kilometer had afgelegd van Italië naar Louisiana. Compleet met bommen uit de Tweede Wereldoorlog, betrokkenheid van de FBI en een verrassende wending met tuindecoratie.
Een revolutionair experiment met gentherapie probeert iets wat klinkt als sciencefiction: verouderde cellen opnieuw jong laten worden. Het doel? Mogelijk het gezichtsvermogen van glaucoompatiënten herstellen door beschadigde oogzenuwen te laten regenereren. Maar hier komt de hamvraag: lukt het ze ook veilig?
Archeologen hebben een enorme oude steen gevonden op een Judeese vindplaats. De steen stond ooit trots uitgestald in een rijk huis, tot iemand hem eeuwen geleden stilzwijgend verborg. Het bijzondere? Wie hem verstopte behandelde de steen met verrassend veel respect — in plaats van hem aan stukken te slaan. Deze ontdekking zou wel eens het fysieke bewijs kunnen zijn voor een van de beroemdste godsdienstige hervormingen uit de Bijbel.